25-09-07

Zwaarwichtig probleem (25-09-07)

Ik heb nog één grote frustratie, deze dagen, en het is een zware, letterlijk dan: mijn gewicht. Ik word er helemaal tureluurs van, maar wat ik ook probeer, er komen alsmaar kilo's bij en ze zetten zich vast met zo'n overtuiging van 'ik ben hier om te blijven'. Ha-te-lijk. Een beetje meer wegen, ik wist dat ik er waarschijnlijk niet kon aan ontsnappen, 't is een veelgehoord probleem bij lotgenoten, maar dit loopt hier de spuigaten uit.

Ik sport mezelf te pletter, eet karig, drink liters water en thee en... blijf verdikken! Wat het zo beangstigend maakt is dat ik niet weet waar het zal stoppen. Dat, in combinatie met het groeiende besef dat ik er blijkbaar NIKS kan aan veranderen, brengt een licht paniekgevoel te weeg.

Dus : HELP! Wie kent de oplossing? (En zeg nu niet : 'aanvaarden', want ik heb verdomme al genoeg moeten 'aanvaarden' het afgelopen jaar en bovendien kan je pas beginnen aanvaarden eens de volledige omvang van het probleem duidelijk is, en dat is blijkbaar nog steeds niet in zicht.)

Het erge is dat ik door pure frustratie eetstoornissen begin te ontwikkelen : vorige week ben ik gestopt bij de patisserie om een merveilleuke te gaan kopen en ik heb me op het dorpsplein geinstalleerd om het smakelijk op te peuzelen. 't Was tien jaar geleden dat ik nog eens zo'n ding gegeten had, normaal haal ik m'n neus op voor zo'n caloriebommen.

Omdat ik weet dat vele lotgenoten hiermee worstelen ben ik eens gaan snuisteren op internet en ik heb een site gevonden met waardevolle bedenkingen omtrent het fenomeen. In afwachting van een oplossing kunnen we er best gewoon onder mekaar wat over mekkeren, zeker?

Gewichtstoename bij borstkanker

* Als je een hormoongevoelige tumor hebt, krijgt je Tamoxifen of Arimidex (vaak in cominatie met Zoladex). Beide medicijnen grijpen in op je hormoonhuishouding en kunnen een gewichtstoename van 5  tot 10% van je oorspronkelijke gewicht teweeg brengen.
*Door de chemo raken velen (ook zonder hormonale behandelingen) in de overgang. De overgang op zich brengt een tragere stofwisseling met zich mee en als je niet uitkijkt zit je zo op een hoger gewicht.

Een kilo of 15 aankomen is tijdens de chemo niet ongewoon en als je daarna dan nog allerlei hormonale medicatie krijgt, is het eind helemaal niet meer in zicht.

Voor niet-patiënten komt dit uiterst vreemd over.
Waarom klagen mensen die weer 'beter' zijn over hun gewicht ? 'Count your blessings', wordt dan vaak gezegd. Met andere woorden: je mag niet meer over normale dingen klagen als je zoiets ergs als kanker hebt meegemaakt. Waarom klagen mensen die niet meer beter worden over hun gewicht ?
Als je te horen hebt gekregen dat je uiteindelijk aan borstkanker zult overlijden, is het al helemaal not done om over je gewicht te klagen. Waar maak je je in godsnaam druk over als je dood gaat? etc. etc.

Maar zo ligt dat niet. Als je net te horen krijgt dat je borstkanker hebt, weet je dat er aan je uiterlijk iets gaat veranderen.
De borst ziet er minder mooi uit door een operatie of je hebt helemaal geen borst(en) meer. Daar moet je mee leren leven, je hebt simpelweg geen keus. Je haren zullen uitvallen en ook je wimpers en wenkbrauwen verlies je en daar moet je ook mee leren leven. En trouwens, het groeit toch weer aan, wordt dan vaak heel makkelijk gezegd. Dat je echter ook zo 15 kilo zwaarder kunt worden, daar heeft niemand het over.

Terwijl we in een wereld leven waar slank zijn bijzonder belangrijk is. Mensen die dik zijn, worden over het algemeen niet erg hoog geacht. En als je lijf dan al lelijker is na het opereren wordt het daarna dan ook nog eens een keer lelijker door al die vetlagen die zich ophopen. Het klinkt cru maar velen ervaren het zo. Je gevoel van machteloosheid neemt alleen maar toe. En net als bij 'gewone' mensen, is er geen 'easy way out'.

(...)

Dit artikel richt zich op gewichtsproblematiek uitsluitend bij borstkanker.
Gewichtstoename bij dit type kanker is frequent onderzocht en daarnaast bestaat de meerderheid van de deelnemers van 'Herstel en Balans' (nvdr : revalidatieprogramma voor kankerpatienten, oa in Middelheim, zie ook KanActief in Leuven) uit vrouwen behandeld voor borstkanker.

'Sarcopenic obesity' en borstkanker
In 1978 werd gewichtstoename bij borstkankerpatiënten voor het eerst gerapporteerd als een veel voorkomend probleem. Ten minste 50-96% van de vrouwen met borstkanker krijgt te maken met gewichtstoename gedurende de behandeling met adjuvante chemotherapie.
Het gaat hierbij om 'sarcopenic obesity', een vorm van gewichtsstijging waarbij tegelijkertijd de vetvrije massa afneemt of gelijk blijft. De gemiddelde
gewichtstoename ligt in de meeste studies tussen de 2,5 tot 6,3 kg, maar grotere gewichtsstijgingen zijn niet ongebruikelijk.
Deze getallen zijn waarschijnlijk een onderschatting van de werkelijke
toename in vet. Daarnaast wordt door de gewichtsstijging een afname van de vetvrije massa gemaskeerd.
Recent werden veranderingen in vetpercentage tussen het eerste en derde jaar na het stellen van de diagnose in kaart gebracht bij 514 vrouwen met een stadium 0-IIIA mammacarcinoom.
Een stijging van het percentage vet werd gezien bij 74% van de populatie,
met een gemiddelde toename van 3,6% ± 3,0%. Bij ongeveer 20% was de stijging meer dan 5%. Veranderingen in vetvrije massa werden niet gerapporteerd.

Gewichtstoename en kwaliteit van leven
De directe invloed van gewichtstoename op kwaliteit van leven bij borstkanker is niet uitgebreid onderzocht. Wel ondersteunen verschillende publicaties het
vermoeden dat ongewilde gewichtsstijging bij en na borstkanker enkele aspecten van kwaliteit van leven negatief beïnvloedt. Zo wordt gewichtstoename in recente literatuur een van de meest belastende problemen genoemd voor vrouwen met borstkanker.

Gewichtsstijging wordt door patiënten eveneens als verontrustend beschouwd. Daarnaast zijn obesitas en borstkanker beide afzonderlijke risicofactoren voor het ontwikkelen van een depressie. Het lijkt aannemelijk
dat wanneer beide factoren tegelijkertijd voorkomen, ze versterkend werken.

Volgende week :

- meer over de gezondheidsrisico's (lange lijst)

- wat is de oorzaak? ('t blijft gissen)

- wat doe je er aan? (heel kort stukje)

Hou de moed erin dames!!!

20:18 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (13) | Tags: sarcopenic obesity |  Facebook |