22-10-06

Gebruiksaanwijzing kankerpatiënten deel 1 (22-10-06)

Veel mensen weten niet zo goed hoe ze met een kankerpatient moeten omgaan. Want wat zeg je nu in godsnaam tegen iemand die de dood in de ogen kijkt? Het maakt dat we ons hulpeloos, stroef, ongemakkelijk voelen, en plots weten we niet meer hoe dat moet : ‘gewoon doen’. En vaak beslissen we dan maar om het contact te vermijden, in de overtuiging dat dat beter is dan potten te breken met vermeend domme opmerkingen of gewoon om dat onwennige gevoel, waar we niet graag mee geconfronteerd worden, te ontlopen. Een gebruiksaanwijzing voor de omgang met kankerpatienten lijkt me dan ook een heel geschikte tool voor elkeen die in zijn omgeving met het fenomeen te maken krijgt.

In het hoofdstuk ‘Praktisch tips voor onwennige bezoekers’ uit het recente boek van Frieda Joris ‘Ontboezemingen’ (Standaard Uitgeverij) vind ik een stuk inspiratie. Het boek is overigens een sterke aanrader voor wie geïnteresseerd is in het onderwerp 'borstkanker'. Ik haal er enkele tips uit en vul aan naar eigen goeddunken :

 

Zeg niet :

-          Niemand weet wat hem te wachten staat, ik kan morgen ook onder een auto lopen (en wij ook nog altijd, bovenop onze kanker)

-          Ik weet wat je voelt, ik begrijp wat je meemaakt (dat kan je alleen als je dit zelf hebt meegemaakt)

-          Iedereen moet vroeg of laat sterven (liefst niet op 43, toch?)

-          (als ze je in hoge nood belt) Ik kijk in mijn agenda wanneer ik eens tijd kan maken om met je te praten, maar volgende week heb ik al vanalles gepland (dit is gewoon een variant op ‘val dood’)

-          Tja, je hebt altijd teveel gerookt/gedronken/gegeten (schuldgevoel kan een patient missen als de pest; zo’n opmerking maakt de bezoeker trouwens alleen om zichzelf gerust te stellen : hij of zij zal dus nooit kanker krijgen)

-          Als ik mocht kiezen, had ik nog het liefste borstkanker (???!!)

-    Alles komt wel weer goed (als ze eindelijk de moed vindt over haar angsten te praten, veeg ze dan niet meteen van tafel met zo'n dooddoener. Laat ruimte om te praten over de hete hangijzers die iedereen beklemmen en voer op zo'n moment geen struisvogelpolitiek, anders voelt de zieke zich in de steek gelaten met haar angsten)

 

Maar zeg beter de verkeerde dingen dan niets van je te laten horen. Onhandig zijn, bang of verlegen overkomen als je bij iemand op bezoek gaat is veel minder erg dan je maatje in de steek te laten, want dat komt vaak nooit meer goed.

Pak je vriendin goed vast. Trek je jas uit, ga zitten, vraag zelf om koffie/thee te zetten en zet je gsm af. Zeker als de toestand kritiek is : vraag of zij zin heeft om te praten. Indien niet, blijf stil zitten en raak af en toe hand of arm aan. Maak zo duidelijk dat je er voor haar bent en dat de tijd niet dringt.

Maak geen opmerkingen over rommel of wasmanden met strijk… of neem de wasmand gewoon mee en breng alles gewassen en gestreken terug.

 

Wat helpt wel?

-          gewone gesprekken over gewone dingen, zoals altijd

-          onschuldige roddels, nieuwtjes uit de wereld buiten waarvan de zieke zich afgesloten voelt (het werk, de sportclub…) en die zij verschrikkelijk mist

-          het niet erg vinden als ze voor de derde keer hetzelfde verhaal vertelt over die bijwerkingen

-          verhalen van lotgenoten die de ziekte overwonnen hebben

-          doe eens iets leuks met de zieke : ga samen wandelen, naar de film, winkelen, op restaurant

-          als ze geen bezoek wil, respecteer dat, maar blijf kaartjes en e-mails sturen zodat ze weet dat je aan haar denkt

-          voel je niet persoonlijk afgewezen als een uitnodiging wordt afgeslagen of een mailtje niet wordt beantwoord, ze voelt zich waarschijnlijk gewoon even niet lekker, of ze is het vergeten met haar ‘chemo-brein’

-          geef je vriendin de mogelijkheid om over haar zorgen te praten, maar ook de mogelijkheid om erover te zwijgen. Interpreteer dat laatste niet als een gebrek aan vertrouwen. Als bezoek vorm je misschien net de ontbrekende schakel met het gewone bestaan

-   weet als de zieke je graag ziet komen, maar begrijp ook als ze liever met rust gelaten wordt. Gebruik dat laatste echter niet ten onrechte als excuus om geen contact te moeten nemen.

 

Kleine dingen die het doen (nee, dit zijn geen hints over wat nog in mijn kast ontbreekt, ikzelf ben al verwend geweest in de afgelopen maanden) :

-          vochtinbrengende crèmes voor gezicht, handen of voeten

-          geschenkbon voor een massage

-          een zijden onderhemdje : heerlijk zacht als de bestralingen op het einde brandwonden vertonen

-    bedsokjes

-    een waaier : doeltreffender dan airco bij opvliegers

-          vrolijke verhalen

-          alles wat helpt om je weer koket te voelen : lichaamsverzorgingsproducten, fantasiejuwelen, een sjaal, een behandeling bij de schoonheidsspecialiste, een bon voor een verwendag in één of ander kuuroord (waar je met badpak binnen mag, en dus niet naakt moet, kwestie van de andere gasten niet te shockeren…)

 

Volgende aflevering deel 2 van de gebruiksaanwijzing : ‘Hardnekkige misverstanden ontkracht’

19:19 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (9) | Tags: kanker, borstkanker, ontboezemingen |  Facebook |