18-11-08

Horrorherfst

Dat deze herfst maar gauw voorbij mag zijn. Dat we maar snel met een schone lei kunnen starten in het nieuwe jaar. Het is genoeg geweest. Genoeg nieuwe kankergevallen sinds september, genoeg herval, genoeg doden. Alsof de herfst zijn symboliek dit jaar alle eer wil aandoen. Ik ben pas 45, ik ben er niet klaar voor leeftijdsgenoten te zien vallen als vliegen.

 

'Ja maar dat komt omdat jij nu zoveel in dat milieu vertoeft' hoor ik dan elke keer. 'Kan je daar niet aan ontvluchten?'

Ik heb het geprobeerd. Nee, het kan niet. We staan ermee op en we gaan ermee slapen, of we dat nu leuk vinden of niet. Daar zorgen de naweeën van de behandeling wel voor. Elke dag opnieuw, 's morgens en 's avonds en ook nog wel gedurende de dag, met de neus in de pipi : vermoeidheid, gewrichtspijn, zwellende arm, littekens, schrik...

 

Bovendien, mijn activiteiten in 'het milieu' zijn nu juist een lichtpunt in de duisternis, een manier om te verwerken. Als ik die schrap, dan blijft er alleen nog de kommer en de kwel. Ook geen goed idee dus.

 

We zitten vast. Muurvast.

Kom, Nieuwjaar, kom nu maar snel.

16:45 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (12) | Tags: herval kanker |  Facebook |