18-11-08

Horrorherfst

Dat deze herfst maar gauw voorbij mag zijn. Dat we maar snel met een schone lei kunnen starten in het nieuwe jaar. Het is genoeg geweest. Genoeg nieuwe kankergevallen sinds september, genoeg herval, genoeg doden. Alsof de herfst zijn symboliek dit jaar alle eer wil aandoen. Ik ben pas 45, ik ben er niet klaar voor leeftijdsgenoten te zien vallen als vliegen.

 

'Ja maar dat komt omdat jij nu zoveel in dat milieu vertoeft' hoor ik dan elke keer. 'Kan je daar niet aan ontvluchten?'

Ik heb het geprobeerd. Nee, het kan niet. We staan ermee op en we gaan ermee slapen, of we dat nu leuk vinden of niet. Daar zorgen de naweeën van de behandeling wel voor. Elke dag opnieuw, 's morgens en 's avonds en ook nog wel gedurende de dag, met de neus in de pipi : vermoeidheid, gewrichtspijn, zwellende arm, littekens, schrik...

 

Bovendien, mijn activiteiten in 'het milieu' zijn nu juist een lichtpunt in de duisternis, een manier om te verwerken. Als ik die schrap, dan blijft er alleen nog de kommer en de kwel. Ook geen goed idee dus.

 

We zitten vast. Muurvast.

Kom, Nieuwjaar, kom nu maar snel.

16:45 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (12) | Tags: herval kanker |  Facebook |

Commentaren

Zullen we proberen zelf een stevige herfstwind te blazen zodat de tijd wat sneller gaat? Voor mij mag het nieuwe jaar ook snel komen.
Groetjes

Gepost door: Elly | 18-11-08

O ja, wat vroeger klaar en veel langer klaar ook.
Wat zon, wat warmte, wat licht, ...

Gepost door: katy | 18-11-08

Stevige herfst Ik ben ook nooit uit op die tijd,maar we moeten weer doorgaan!

Wens je alle moed ,en kracht, en alles wat je nodig hebt om elke dag een klein beetje sterker te worden!
XXX

Gepost door: Ma Elly | 19-11-08

Ik ben een oplichter Al die keren dat ik je goede moed heb ingesproken; doemscenario's weggelachen. Ik voel me nu een oplichter; je pessimisme was terecht - ik heb je blazen wijsgemaakt. De hervallingen treffen me ook zwaar.

Maar wat schieten we op met treuren? Gaan we daarmee de zieken een plezier doen? We hebben niet veel keus: doorgaan met de oplichterij - tot we ze zelf geloven. Wie hervallen is, die rekent op onze steun. Wij kunnen niet in gebreke blijven.


Tussen haakjes; een zielig snotterende collega in de keuken - daar kan ik echt niet tegen hoor. Ik ben in't echt ook maar een klein overgevoelig broekventje.

Gepost door: Herman | 19-11-08

brrrrrrrr... ja tegen wie zeg je het!
Maar we kunnen onze kop niet in het zand steken... zeker wij niet.
Het is niet omdat we er ons zouden voor afsluiten dat het er niet is hè.
Groetjes

Gepost door: Lucretia | 20-11-08

herfst... begrijp je 'gruwel'... maar helaas een sombere realiteit... toch heb ik veel respect voor al die mensen die 'hervallen' en die nieuwe strijd toch weer zo waardig aangaan... daar zit ook wel wat schoonheid in, niet?! of zeg ik dit nu alleen maar om mezelf te troosten...?! sterkte!
tricky

Gepost door: tricky | 21-11-08

*** Toch even een fijne zaterdag komen wensen
Groetjes

Gepost door: illness | 22-11-08

Horrormaand Tegen wie zeg je het...'t is inderdaad een horrormaand. Ik heb nooit van november gehouden: grijs, somber, kerkhoven.
Mijn oude stagemeester omgekomen in Egypte, Wannes dood, mijn vriendin-lotgenote stierf op 11 november en net vernomen dat de moeder van een collega ...borstkanker heeft.
Grrr, wanneer houdt het op!?
Dat de ongure herfstwind onze donkere gedachten mag omverblazen.

Gepost door: Christel | 22-11-08

Hey Cancer Chick
Ook jij bedankt om het taboe over (het leven tijdens en na) borstkanker te helpen doorbreken via je blogs en je boek Boezemblues (dat ik net ontdekt heb via het magazine Leven).
Even voorstellen: ik ben Evy, 28 jaar, getrouwd, mama van Nina (3) en Leon (1). En ja: ik heb ook borstkanker, amputatie rechterborst op 28 oktober, ook 6 van de weggehaalde okselklieren waren positief. Ik kreeg vrijdag 21 november in het UZ Gent mijn eerste fluosessie (zo noemen wij dat); daarna volgt nog radiotherapie.
Ik heb je boek gekregen van Suzanne van de EA - ik zit nl. in mijn laatste jaar IV. Het is nu nog te moeilijk om je blog volledig te lezen, ik krijg momenteel zoveel informatie...
Ik hou sedert begin november ook een blog bij over mijn strijd tegen mijn borstkanker. Ik schrijf zo veel zaken van me af en 't is een heel krachtige manier om steun te voelen van de omgeving die zo ook op de hoogte blijft.
Lieve groetjes en het allerbeste... voor 2009!
Evy
http://evy-meisman.blogspot.com

Gepost door: Evy Meisman | 27-11-08

ik begrijp je volledig, ik zou ook soms mijn hoofd in het zand willen stoppen, mijn oren en ogen willen sluiten, om steeds niet weer die slechte berichten te moeten horen of zien. Maar ze rekenen op ons. Mijn vriendin is juist voor haar 4de keer hervallen. Ik ga telkens met haar mee naar die chemo-afdeling (waar ik ook nog steeds in behandeling ben) en het wordt soms zo zwaar om dragen, maar ik mag en wil haar niet loslaten. Dat het maar vlug lente wordt... ook in ons hart !

Gepost door: anita-angèle | 30-11-08

Hoi

ik ben toevallig op je blogje geraakt, ook ik kreeg in 2006 in juni de diagnose op 42 jaar, ben dus een lotgenootje, heb ook een dagboek op het internet met mijn héél borstkankerverhaal, hier het adres : http://users.telenet.be/SabineMoons/Dagboek.html

Ik vind deze maand ook maar een grauwe en triestige maand, ik wens je het allerbeste toe ook voor 2009, en ik kom hier zeker af en toe eens lezen
groetjes Sabine

Gepost door: Sabine | 02-12-08

Fotomodellen Die verdwaalde reactie op 'fotomodellen gezocht' is toch een giller! Je houdt het niet voor mogelijk waartoe ouders in staat zijn om hun kind aan te prijzen. Komt als een olifant in een porseleinenwinkel.

Gepost door: Kristien | 03-12-08

De commentaren zijn gesloten.