29-02-08

Kotsbeu! Zeurtijd.

Ik word er zo kwaad van… Ik wist wat de gevaren van de media-aandacht waren, maar dit gaat mij te ver. Toen ik dinsdag naar ‘De Rode Loper’ keek op één en het teaterstuk ‘De Borstenclub’ werd aangekondigd met de woorden ‘Borstkanker is tegenwoordig grappig’ liepen de rillingen over mijn ruggegraat. Ah ja, en dat heeft Kristien Van den Bon gezegd zeker??? Dat is wat velen nu wel schijnen te denken. Merci. Dat was wel de spreekwoordelijke druppel. 

 

Ik neem elke gelegenheid te baat om het uit te leggen, maar dat schijnt niet echt veel te helpen. Mij hebben ze ook geïnterviewd voor de Rode Loper die avond, en mijn verhaal klonk wel héél anders, maar ja, de stelling ‘borstkanker is grappig’ klinkt sappiger, controversiëler, exclusiever, en ze hebben verkozen om mij niet aan het woord te laten om dat in de juiste context te plaatsen en mee te huilen met de wolven dat borstkanker ineens iets geworden is om mee te lachen. Het is trouwens nog de vraag of het veel zou geholpen hebben als ze me wel aan het woord hadden gelaten : de lotgenoten-BV’s hebben immers geprobeerd het uit te leggen, maar de toon was gezet en het kwaad was geschied. 

 

Ik ga het hier nog één keer uitleggen, voor zover dat al nodig is want ik neem aan dat mijn trouwe lezers wel weten dat dit onmogelijk mijn woorden kunnen zijn. Wat een onzin. 

Borstkanker is NIET grappig. (Moet ik dat nu ècht nog zèggen, mensen?) Allesbehalve. Borstkanker is een drama, een kloteziekte, een nachtmerrie. Borstkanker neemt op niets ontziende wijze het leven van vele vrouwen, vaak jonge vrouwen met kleine kinderen. Kan het nog erger? 

Elkeen die met deze gruwelijke ziekte geconfronteerd wordt zoekt naar een manier om ermee om te gaan. ‘Coping’ heet dat dan met een geleerd woord. De één kruipt in zijn schulp, de ander schreeuwt het uit… er zijn tientallen manieren. Ik heb geleerd elke manier van reageren bij de lotgenoten te respecteren. Dit is zo’n ingrijpende ervaring dat mij dat niet meer dan logisch lijkt. Feit is dat we allemaal een houvast nodig hebben om de afschuwelijke ervaring die ons overkomen is het hoofd te blijven bieden, want elke dag opnieuw worden wij geconfronteerd met de gevolgen van onze ziekte, en dat is voor altijd. Nooit zullen we er definitief een streep onder kunnen trekken. En dus zoeken we een manier om ermee om te gaan. Dat is overlevingsdrang, niet meer en niet minder. 

 

Mijn manier, en die van vele lotgenoten rond mij, is humor. Deze manier is niét zaligmakend. Deze manier is niét de enige goede. Het is gewoon EEN manier die voor velen wèrkt. Elke manier, als ze werkt, is een goede manier. Wij lachen met onze miserie, omdat we voelen dat dat oplucht, dat dat het bondgenootschap onder ons lotgenoten versterkt, dat dat ons helpt de gruwel een plaats te geven en te beheersen, dat dat heel dicht bij huilen ligt maar vaak veel effectiever is. Want wij worden gekweld door angsten, twijfels, pijn, ongemak, elke dag opnieuw, en wij hebben wanhopig een manier gezocht om daar toch niet de moed bij te verliezen en kopje onder te gaan. Want wij willen overleven. En humor is ons wapen. Ons ENIGE wapen.  

 

Als lotgenoten, omdat ze me niet kennen, de mediaverhalen niet in de juiste context kunnen plaatsen en daardoor gekwetst zijn, dan maakt mij dat heel boos. Want de lotgenoten zijn heilig, en het allerlaatste wat ik wil is lotgenoten tegen het hoofd stoten. Wat wij meemaken verbindt ons en dat bondgenootschap is voor mij onaantastbaar. Het is zo al moeilijk genoeg. Ik moet er geen tekeningske bij maken zeker?

 

Ik krijg vooral van buitenstaanders wel eens het verwijt dat mijn zwarte humor ongepast is. Dàt kan mij dan eerlijk gezegd weer weinig schelen.Ze vinden mijn zwarte humor gênant en het stelt hen op hun ongemak. Ik sta paf van zo’n manifest gebrek aan empathie. Zelfs als ik dan uitleg dat dat het ENIGE wapen is dat ik heb tegen zoiets fundamenteels als doodsangst, en dat het ENIGE wat ze kunnen doen om mij te helpen dat te aanvaarden is, vinden ze nog dat ik wat meer rekening moeten houden met HUN gevoelens.  

 

Beam me up Scotty, there is no intelligent life down here. 

 

Nee echt, daar ga ik van gillen. Voor die mensen is hun parochiale zondagse gemoedsrust belangrijker dan het respecteren van de overlevingsstrategie van een kankerpatient die weet dat ie 3 kansen op 10 heeft er binnen dit en vijf jaar niet meer te zijn en daar moet mee leren leven. Van zoveel domheid zakt mijn broek af. Ze hebben er geen flauw benul van wat het betekent te moeten omgaan met de angst straks misschien te moeten sterven. Geen FLAUW benul.  

 

Maar ach, troost ik mezelf dan, ’t zijn buitenstaanders hé, we moeten wel meer dommigheden slikken van buitenstaanders… 

 

Lieve lotgenoten, als één van jullie zich gekwetst voelt door de uitlatingen in de media dan spijt me dat verschrikkelijk en dan wou ik dat ik de klok kon terugdraaien om het anders te doen. Maar eerlijk gezegd vrees ik dat niemand opgewassen is tegen de kracht van de media… Ze laten wèl en nièt zien wat zij kiezen. En meer nog : ik ben al helemaal niet opgewassen tegen de kracht van cafépraat : veel mensen zién en horen wat ze willen zien en horen, en er zullen er altijd zijn die mij graag willen verkeerd verstaan.

 

(Alléén lotgenoten is het gepermitteerd hun boosheid op mij te richten voor zover het in het kader van hun eigen persoonlijke overlevingsstrategie is. Boosheid kan namelijk ook een heel goede strategie zijn).  

 

Ik kan niet veel meer doen dan blijven herhalen hoe ‘De Borstenclub’ werkelijk bedoeld is en hopen dat iedereen het doorvertelt. 

 

Sorry. 

 

Kristien

14:54 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (13) | Tags: de borstenclub, kristien van den bon, borstkanker |  Facebook |

Commentaren

sorry Lieve Kristien, eigenlijk wist ik het wel van jou, en had ik je naam er niet mogen bij vermelden. Ik herinner me nog dat je niet tevreden was met een titel in een roddelblaadje... Door jouw verhaal heb ik toen een journaliste meermaals afgewimpeld, omdat ik er geen vertrouwen in had. En gelukkig blijkt nu toch. Het trekt waarschijnlijk veel meer kijkers als ze het zo presenteren. Maar mijn hart bloedde werkelijk, omdat het nu net is alsof je een ordinair griepje krijgt. Borstkanker. Ik weet dat humor een manier is om te overleven. Ook ik maak er gebruik van. Jammer genoeg heeft de publieke opinie dit niet meegekregen van de nieuwslezeres... Maar daar kan jij inderdaad weinig aan doen. Sorry. En bedankt voor de rechtzetting.

Gepost door: Soraya | 29-02-08

Als niet lotgenote wil ik je toch wat zeggen, zij hebben heel duidelijk jou boodschap niet begrepen . Ze hebben wellicht zelfs niet naar de inhoud gekeken want dan zou je zulke uitspraken niet doen. Mijn beste vriendin is wel lotgenote en wij lachen heel wat af, met de moed der wanhoop. Lachen is het beste medicijn en het middel bij uitstek om je erdoor te slaan,maar het is daarom alles behalve grappig. Ik hoop dat je het je niet teveel aantrekt,jou lotgenotes weten heel goed wat je bedoelt en ik denk niet dat er veel bij zullen zijn die jou dit kwalijk nemen. Jij bent nu eenmaal niet verantwoordelijk voor uitspraken van anderen.

Liefs en groetjes
Carine & Co

Gepost door: Carine & Co | 29-02-08

eilandbewoners,verenig u! Kristien,
het spijt me dat de media 'De Borstenclub' in de verkeerde context heeft geplaatst. Het gaat hen natuurlijk meer om de verkoop: hoe meer sensatie,hoe beter en beseffen niet hoezeer ze de mensen ,vooral ons en de lotgenoten kwetsen.
Er lopen wel meer van die kortzichtige mensen rond. Dat heb ik ook mogen ervaren.
Maar gelukkig zijn er ook lieve mensen, met het hart op de juiste plaats.
Kristien, ik heb een immense bewondering voor jou . Juist door jouw humor en je blog heb ik door die moeilijke momenten heen kunnen spartelen. Want hoe aardig mijn vrienden en familie ook deden, ze begrepen immers niet wat ik voelde en ervaarde. Zoals je heel treffend vertelde over de eilandbewoners met haaien in het water.
En inderdaad humor is ons enige wapen in de strijd tegen kanker. Daarom vond ik het ongelofelijk fantastisch dat jij en Peter Perceval het taboe rondom kanker op die manier doorbraken.
En als er mensen zijn,die jouw humor niet kunnen appreciëren,dan is het pech voor hen. Ze zijn immers niet verplicht om te gaan kijken,hé.
A propos, kan Phara niet jou in haar programma je uitleg laten doen? Da's ook ne straffe madam.
Enfin, ik zal zeker ook mijn bijdrage leveren om De Borstenclub in de juiste context te plaatsen. Op 14 maart gaan we met niet minder dan 18 man kijken in Fakkeltheater!
Ik zou zeggen: "eilandbewoners ,verenig u.
Blijf ervoor vechten en laat u niet doen door die pezeweverkes !"
Veel liefs van een lotgenote,

Gepost door: Christel | 29-02-08

Bedankt voor deze rechtzetting Kristien. Ik moet eerlijk bekennen dat ik bij het zien van de stukjes en bijhorende commentaren behoorlijk verontwaardigd was over de luchtigheid waarmee borstkanker tegenwoordig benaderd wordt.
Je weet dat ik zelf geen probleem heb met humor daarrond, dat het mij ook vaak helpt om alles in perspectief te blijven zien, maar de manier waarop het deze keer in de media gebracht wordt, vind ik oneerbiedig en gevoelloos.
Laat ons blijven lachen, dat is heel belangrijk, maar niet op zo'n manier dat borstkanker krijgen beschouwd wordt als een akkefietje.
Apologies accepted!!

Gepost door: Elly | 29-02-08

Dag Kristien Goed dat je snel een verslag hebt gemaakt over dit gevoelige onderwerp.

Het is echt niet om mee te lachen!
Nog een goed weekend gewenst voor alle lotgenoten,en ook alle andere lezers natuurlijk!

Gepost door: Ma Elly | 29-02-08

ik heb hier nog weinig aan toe te voegen! Alleen dat het jammer is dat er in de journalistiek weinig (heel weinig) competente mensen zitten die met zo een onderwerp sereen en verstandig kunnen omgaan(vooral deze die voor de roddelboekskes schrijven).
Shame, shame, shame.
Lieve groetjes

Gepost door: lucretia | 01-03-08

*** Zoals je zegt, je lezers wéten wel hoe jij dat bedoelt... Al kan ik mij inbeelden dat zo'n 'titel' wel ff doet opschrikken... Kanker grappig??? Tja, dan moet het vreselijk plezant zijn in de hel... Want kanker is niet minder dan dat: door de hel gaan en hopen dat je er levend uitgeraakt...
Ik vermoed dat het de angst is die mensen onzin doet uitkramen, angst omdat het hun ook zou kunnen overkomen... angst voor de dood...

Gepost door: Talleke | 01-03-08

morbide humor vol levenslust... we hebben het nodig hé, ... die morbide humor vol levenslust,... het lachen met onze eigen miserie, het spotten met onze kanker,...het lucht op, het doet deugd... het maakt de 'slechte dagen' net iets dragelijker en de 'goede dagen' nog vrolijker.... Maar, en dit is mijn persoonlijke mening, kanker bestrijden met (zelf)spot en humor is 'ons' voorrecht,... een voorrecht van lotgenootjes,...want alleen een lotgenootje snapt de pijn die er achter een schaterlach schuilt...Alleen 'lotgenootjes' snappen hoe dicht humor en angst bij elkaar liggen,...Samen lachen met kanker schept een band...een band die een buitenstander niet kan begrijpen...

Het is niet omdat er onder 'lotgenootjes' wat afgelachen wordt, dat kanker een lachertje is,... want kanker is geen lachertje,...kanker is vechten voor je leven, elke dag opnieuw,.. ongeacht of je nog in behandeling bent of dat je laatste chemo al een paar jaar achter je ligt,...en humor is één van de wapens waarmee die strijd wordt aangegaan.

Katrien, ik heb de beruchte uitzending van 'de rode loper' niet gezien,... maar heb wel de indruk dat borstkanker steeds meer als een 'glossy' kanker wordt voorgesteld in de media.... En de première van een toneelstuk met de naam 'borstenclub' en een BV guestlist past dan ook perfect in dit (media)plaatje,....
Maar ik denk wel dat elkeen die daadwerkelijk deel uitmaakt van de beruchte 'borstenclub' weet hoe 'het wel bedoeld is' en wat de onderliggende boodschap is...so, no apoligy needed..

Gepost door: me, myself | 01-03-08

ahummm ik keek net naar de heruitzending van de Rode loper en al bij al vind ik het zooo erg toch niet wat ze daar zegden... het ligt er maar aan HOE je hun woorden interpreteert hé...
maar laat ons eerlijk zijn: iemand die het zelf niet meemaakte snapt dit soort humor gewoon niet... niet echt... zelfs iemand met de meest mogelijke empathie...
Ik begrijp ook best de heftige reacties van ons lotgenoten die nog middenin de behandeling zitten... of die weer hervallen... het is en blijft de hel waar je doormoet...
Wij horen, VOORLOPIG althans, tot de gelukkigen die het reeds allemaal achter de rug hebben en dan bekijk je dat ook anders... de toekomst ziet er zoveel beter uit... maar toen ik er middenin zat?? Nee, lachen kon ik toen ook niet!!!

Gepost door: Talleke | 02-03-08

Nee hoor, borstkanker is echt niet grappig Nee hoor, borstkanker is echt niet grappig - maar jij wel als je boos bent. Zalig, hoe de vonken uit je tekst schieten. Hmm, ik hoop dat ze zo nog veel verdraaide uitspraken van je gaan publiceren.

Ik denk terug aan een citaat van Mao: Als een vrouw tegen je praat, glimlach dan, maar antwoord niet.

Gepost door: Herman | 03-03-08

Foei , Zorro! Heel schoon van Herman,hé. Hoe hij stiekem in zijn baard lacht (of zich achter zijn Zorro-masker schuilt).
Mao citeren is dus zijn persoonlijke overlevingsstrategie! ;-)

Gepost door: Christel | 05-03-08

Ik heb me ook een tijdlang eindeloos en telkens weer opnieuw, geërgerd aan de manier waarop –vooral borstkanker- voorgesteld werd/wordt in de media. Ook hier vlogen de vonken (en mails) in het rond!
Eigenlijk net zo heftig als jij nu reageert en je ergert aan de manier waarop jouw woorden soms geïnterpreteerd worden en uit hun verband worden getrokken.

Niet over wat jij neergepend hebt op je blog en in je boek, zeker niet, hoewel ik toch een paar keer vond dat het serieus op het randje was. Maar dat kan ik best smaken, hou wel van die benadering.
Het was hoe je overkwam in de media (of moet ik zeggen, hoe je daar opgevoerd werd?). Gelukkig koel ik ook snel af en bekijk het dan later eens door een andere bril... en dan gaat het wel weer.

Maar toch ben ik toch blij dat je het hier nog eens duidelijk maakt. Lotgenoten kunnen die ergernis best missen, dat moeten ze er niet bijnemen. Een sorry hoefde niet, maar een rechtzetting was wel welkom!

Keep on blogging hé Kristien!!

Gepost door: rikkert | 10-03-08

In tegen deel Beste Kristien,
Waarom zou ik, lotgenote, boos worden? Je hebt zoveel voor me betekent door wat ik zelf meemaakte op te schrijven, er een mooi boek van te laten maken en nu ook nog een theaterstuk! Je mag trots zijn op jezelf dat je op zoveel manieren bortskanker op de agenda krijgt! En niet enkel om een ander te plezieren maar omdat het voor jou goed werkt! Het doe mij ook goed, en ik zit nu met het punt hoe ik in Antwerpen kan geraken (wat tijd,ruimte en energie betreft), want ik wil het zien!
Ga door op je pad en laat je niet afleiden door dit soort uitdrukkingen, wij weten wel beter!

Gepost door: Judith | 10-03-08

De commentaren zijn gesloten.