25-09-07

Zwaarwichtig probleem (25-09-07)

Ik heb nog één grote frustratie, deze dagen, en het is een zware, letterlijk dan: mijn gewicht. Ik word er helemaal tureluurs van, maar wat ik ook probeer, er komen alsmaar kilo's bij en ze zetten zich vast met zo'n overtuiging van 'ik ben hier om te blijven'. Ha-te-lijk. Een beetje meer wegen, ik wist dat ik er waarschijnlijk niet kon aan ontsnappen, 't is een veelgehoord probleem bij lotgenoten, maar dit loopt hier de spuigaten uit.

Ik sport mezelf te pletter, eet karig, drink liters water en thee en... blijf verdikken! Wat het zo beangstigend maakt is dat ik niet weet waar het zal stoppen. Dat, in combinatie met het groeiende besef dat ik er blijkbaar NIKS kan aan veranderen, brengt een licht paniekgevoel te weeg.

Dus : HELP! Wie kent de oplossing? (En zeg nu niet : 'aanvaarden', want ik heb verdomme al genoeg moeten 'aanvaarden' het afgelopen jaar en bovendien kan je pas beginnen aanvaarden eens de volledige omvang van het probleem duidelijk is, en dat is blijkbaar nog steeds niet in zicht.)

Het erge is dat ik door pure frustratie eetstoornissen begin te ontwikkelen : vorige week ben ik gestopt bij de patisserie om een merveilleuke te gaan kopen en ik heb me op het dorpsplein geinstalleerd om het smakelijk op te peuzelen. 't Was tien jaar geleden dat ik nog eens zo'n ding gegeten had, normaal haal ik m'n neus op voor zo'n caloriebommen.

Omdat ik weet dat vele lotgenoten hiermee worstelen ben ik eens gaan snuisteren op internet en ik heb een site gevonden met waardevolle bedenkingen omtrent het fenomeen. In afwachting van een oplossing kunnen we er best gewoon onder mekaar wat over mekkeren, zeker?

Gewichtstoename bij borstkanker

* Als je een hormoongevoelige tumor hebt, krijgt je Tamoxifen of Arimidex (vaak in cominatie met Zoladex). Beide medicijnen grijpen in op je hormoonhuishouding en kunnen een gewichtstoename van 5  tot 10% van je oorspronkelijke gewicht teweeg brengen.
*Door de chemo raken velen (ook zonder hormonale behandelingen) in de overgang. De overgang op zich brengt een tragere stofwisseling met zich mee en als je niet uitkijkt zit je zo op een hoger gewicht.

Een kilo of 15 aankomen is tijdens de chemo niet ongewoon en als je daarna dan nog allerlei hormonale medicatie krijgt, is het eind helemaal niet meer in zicht.

Voor niet-patiënten komt dit uiterst vreemd over.
Waarom klagen mensen die weer 'beter' zijn over hun gewicht ? 'Count your blessings', wordt dan vaak gezegd. Met andere woorden: je mag niet meer over normale dingen klagen als je zoiets ergs als kanker hebt meegemaakt. Waarom klagen mensen die niet meer beter worden over hun gewicht ?
Als je te horen hebt gekregen dat je uiteindelijk aan borstkanker zult overlijden, is het al helemaal not done om over je gewicht te klagen. Waar maak je je in godsnaam druk over als je dood gaat? etc. etc.

Maar zo ligt dat niet. Als je net te horen krijgt dat je borstkanker hebt, weet je dat er aan je uiterlijk iets gaat veranderen.
De borst ziet er minder mooi uit door een operatie of je hebt helemaal geen borst(en) meer. Daar moet je mee leren leven, je hebt simpelweg geen keus. Je haren zullen uitvallen en ook je wimpers en wenkbrauwen verlies je en daar moet je ook mee leren leven. En trouwens, het groeit toch weer aan, wordt dan vaak heel makkelijk gezegd. Dat je echter ook zo 15 kilo zwaarder kunt worden, daar heeft niemand het over.

Terwijl we in een wereld leven waar slank zijn bijzonder belangrijk is. Mensen die dik zijn, worden over het algemeen niet erg hoog geacht. En als je lijf dan al lelijker is na het opereren wordt het daarna dan ook nog eens een keer lelijker door al die vetlagen die zich ophopen. Het klinkt cru maar velen ervaren het zo. Je gevoel van machteloosheid neemt alleen maar toe. En net als bij 'gewone' mensen, is er geen 'easy way out'.

(...)

Dit artikel richt zich op gewichtsproblematiek uitsluitend bij borstkanker.
Gewichtstoename bij dit type kanker is frequent onderzocht en daarnaast bestaat de meerderheid van de deelnemers van 'Herstel en Balans' (nvdr : revalidatieprogramma voor kankerpatienten, oa in Middelheim, zie ook KanActief in Leuven) uit vrouwen behandeld voor borstkanker.

'Sarcopenic obesity' en borstkanker
In 1978 werd gewichtstoename bij borstkankerpatiënten voor het eerst gerapporteerd als een veel voorkomend probleem. Ten minste 50-96% van de vrouwen met borstkanker krijgt te maken met gewichtstoename gedurende de behandeling met adjuvante chemotherapie.
Het gaat hierbij om 'sarcopenic obesity', een vorm van gewichtsstijging waarbij tegelijkertijd de vetvrije massa afneemt of gelijk blijft. De gemiddelde
gewichtstoename ligt in de meeste studies tussen de 2,5 tot 6,3 kg, maar grotere gewichtsstijgingen zijn niet ongebruikelijk.
Deze getallen zijn waarschijnlijk een onderschatting van de werkelijke
toename in vet. Daarnaast wordt door de gewichtsstijging een afname van de vetvrije massa gemaskeerd.
Recent werden veranderingen in vetpercentage tussen het eerste en derde jaar na het stellen van de diagnose in kaart gebracht bij 514 vrouwen met een stadium 0-IIIA mammacarcinoom.
Een stijging van het percentage vet werd gezien bij 74% van de populatie,
met een gemiddelde toename van 3,6% ± 3,0%. Bij ongeveer 20% was de stijging meer dan 5%. Veranderingen in vetvrije massa werden niet gerapporteerd.

Gewichtstoename en kwaliteit van leven
De directe invloed van gewichtstoename op kwaliteit van leven bij borstkanker is niet uitgebreid onderzocht. Wel ondersteunen verschillende publicaties het
vermoeden dat ongewilde gewichtsstijging bij en na borstkanker enkele aspecten van kwaliteit van leven negatief beïnvloedt. Zo wordt gewichtstoename in recente literatuur een van de meest belastende problemen genoemd voor vrouwen met borstkanker.

Gewichtsstijging wordt door patiënten eveneens als verontrustend beschouwd. Daarnaast zijn obesitas en borstkanker beide afzonderlijke risicofactoren voor het ontwikkelen van een depressie. Het lijkt aannemelijk
dat wanneer beide factoren tegelijkertijd voorkomen, ze versterkend werken.

Volgende week :

- meer over de gezondheidsrisico's (lange lijst)

- wat is de oorzaak? ('t blijft gissen)

- wat doe je er aan? (heel kort stukje)

Hou de moed erin dames!!!

20:18 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (13) | Tags: sarcopenic obesity |  Facebook |

18-09-07

Wonderfonds (18-09-07)

Tarataratataaaaaaaaaaa, er is weer wat op til : 't is binnenkort BORSTKANKERMAAND (oktober) en dat betekent dat u zich weer alvast kan voorbereiden om geen indigestie over te houden aan alle ge-'tetter' - letterlijk deze keer - dat weer op u af zal komen.

Er wordt weer vanalles georganiseerd voor het goede doel, om mensen te sensibiliseren zich te laten screenen, maar ook om patienten die het al zitten hebben te helpen. Ik gebruik de blog graag even als medium deze maand om de belangrijkste acties in de verf te zetten.

An Nelissen, uw welbekend als onze beste vlaamse conférencière, die al vaker haar engagement toonde om het leven voor ons lotgenoten wat aangenamer te maken, zet mee haar schouders onder het

WONDERFONDS

Wie en wat is het Wonderfonds?

Toen Anneke Geerts (43) als alleenstaande moeder met drie kinderen hoorde dat ze terminaal ziek was nam ze zich voor om de korte, resterende tijd zo nuttig mogelijk te besteden. Omdat er geen vader in de buurt was moest zij allereerst de nabije toekomst van haar kinderen (5, 17 en 19) veilig stellen. Alleen.

Maar ze had een droom : een wonderfonds oprichten, een fonds dat 'kleine wondertjes' kan verrichten voor mensen zoals zij, ALLEENSTAANDE OUDERS MET EEN LEVENSBEDREIGENDE ZIEKTE. Ondanks haar steeds verder afnemende krachten werd zij de drijvende kracht achter de team van gespecialiseerde, die achter haar idee stonden. Gynaecologen, artsen, maatschappelijk assistenten, advocaten, vrijwilligers en noem maar op. Het Wonderfonds werd een vzw en ging functioneren, met een secretariaat, een website, een emailadres en - heel belangrijk - een eigen bankrekening (733-0411768-33). Er mag niets aan de strijkstok blijven hangen. Alles staat in dienst van de 'alleenstaande ouder met levensbedreigende ziekte'. Die hebben het niet alleen emotioneel zeer moeilijk, maar komen ook vaak financieel in de problemen.

MET WAT HELPT HET WONDERFONDS?

MET KLEINE WONDERTJES.

Vrijkaartjes voor alle mogelijke evenementen, aankoopbonnen, juridisch advies, maatschappelijke ondersteuning, op de kinderen passen, de strijk doen, boodschappen doen...

WIL JE HELPEN? Geef je op als vrijwilliger of help financieel.

WIL JE GEHOLPEN WORDEN? Laat dit weten aan het wonderfonds. Schrijf, bel of mail!

www.wonderfonds.be

margareta.mintiens@gmail.com

tel 0475/39.05.54

J.F.Willemstraat 69, 2530 Boechout

decoration

TIP : Op 23 september 2007 vindt een benefiet van de theatervoorstelling 'Het Goede Lijf' door An Nelissen, Mitta  Van der Maat en Jeannine Bisschops plaats in de Arenbergschouwburg in  Antwerpen.

Tickets: 070-222.192.

Dit speciaal ten voordele van het Wonderfonds. 

16:56 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (6) | Tags: wonderfonds, borstkanker, terminaal |  Facebook |

13-09-07

Kankerookietsaandoen (12-09-07)

Gisteren een berichtje van Freya gekregen :

Toen ik ziek werd, kon mijn schoonzus niet erg goed om met het machteloze gevoel van te moeten toekijken...en een vriendin van haar, die net te horen had gekregen dat haar metekind van 18 jaar botkanker had, zat met datzelfde gevoel. Stephanie is ondertussen helaas al overleden.

Deze prachtige dames hebben een comité opgericht en hebben hun machtloos gevoel omgezet in tonnen energie en iets héél moois uit de grond gestampt.

Ga maar eens kijken op de website hieronder!

http://www.kankerookietsaandoen.be/index.html

Noteer 6 oktober alvast in uw agenda. Het belooft een bijzondere benefietactie te worden.

09:11 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kankerookietsaandoen |  Facebook |

11-09-07

Radio 1 (11-09-07)

Vorige vrijdag in 'Vandaag' (voorheen 'De Wandelgangen') op Radio 1 : kort interview naar aanleiding van het verschijnen van het boek.

http://www.radio1.be/programmas/vand/150026/

En ons Freya zat zondag in De Zevende Dag op TV1! Tot mijn verontwaardiging was de herhaling 's avonds een verkorte uitgave en hadden ze het lef gehad Freya er uit te knippen... Ik heb het dus gemist. Bàààààlen!

http://mamafrau.skynetblogs.be/

17:31 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boezemblues, borstkanker |  Facebook |

06-09-07

Eerste schooldag (6-09-07)

Weer een mijlpaal genomen deze week. Maandagochtend was het zover : samen met de eerste schooldag van enkele miljoenen leerlingen ging ik voor het eerst terug werken. 

 

Helemaal als vanouds liep de wekker om 7uur af om 20 minuten later in mijn auto te zitten. Al mijn ochtendrituelen, met uitzondering van wassen en aankleden, vinden daar achter het stuur in de file plaats : wakker worden, opmaken, ontbijten. Op dat vlak is er alvast niks veranderd met vroeger. Zo-lang-mogelijk-in-dat-zalige-bed-blijven-liggen is nog steeds de eerste wedstrijd van de dag.

En ’t was meteen een maandagmorgen om ‘u’ tegen te zeggen : véééél volk op de baan (waar moeten die allemaal naar toe en gaan die nu allemaal te laat komen?) én regen. Met mijn bokes op mijn schoot keek ik rond mij naar die mallemolen, die wirwar van gehaaste, slaapdronken bestuurders en realiseerde me verheugd dat ik er officieel terug deel van uitmaakte, van de ‘Werkende Mensch’. Moet u ook eens doen : met ‘nieuwe ogen’ naar dat dagelijks weerkerend fenomeen genaamd ‘ochtendspits’ kijken. Knettergek! ‘Dag gekken allemaal bijeen, hier ben ik weer om me mee in de gekte te gooien’ dacht ik. 

 

Of het niet raar deed, na al die tijd terug aan ’t werk?Eigenlijk niet. Het was allemaal zo verrassend vertrouwd en bekend, dat het leek alsof ik sinds april vorig jaar gewoon één hele lange nachtmerrie gehad heb, waarna ik ’s anderendaags terug naar het werk reed. Tijd is relatief. Het was een lange en zware nacht voor mij, en ik ben er een beetje gehavend uitgekomen, maar we nemen de draad gewoon weer op.

Is er wat gebeurd, dan? De tijd was rijp en zo is het goed.

Een nieuwe start.  

23:55 Gepost door Cancer Chick in Web | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |