18-06-07

Mist (17-06-07)

Mist in mijn hoofd, veel mist. En hij wil maar niet optrekken. De narcose die blijft nawerken. Er wordt dus niet geschreven, er komt niks, ik zie geen hand voor m'n ogen in mijn kop.

 

Dan maar dit : uittreksel uit de najaarsaanbieding van Uitgeverij Van Halewijck :

 

N O N - F I C T I E

 

foto:

Wim Kempenaers

Verschijnt : september 2007

Paperback 12,5 x 20 cm – ca. 200 blz.

Prijs: ca. 14,90

ISBN 978 90 5617 8024

NUR 860

 

K r i s t i e n  V a n  d e n  B o n

Borstkanker en Boezemblues

 

‘Ik heb liever dat mijn kinderen frisbee spelen

met mijn borstprothese dan dat er krampachtig

gezwegen moet worden over alles wat met het grote

taboe kanker te maken heeft.’

 

Kristien is 43 als ze het verdict te horen krijgt:

borstkanker full option. Op zoek naar een manier

om met haar ziekte om te gaan start Kristien een

weblog waarin ze in een onverbloemde stijl haar

leven als kankerpatiënte beschrijft. Haar dagboek

is doorspekt met humor en zelfspot. Schrijven is

een uitlaatklep en een wapen in de strijd tegen

haar ziekte: in cyberspace schopt ze soms wild om

zich heen.

Kristiens gedachtestrijd werkt inspirerend: zowel

lotgenoten als ‘kankerleken’ putten kracht en steun uit haar

hersenspinsels. Ze wordt een veel gevraagde gast om over het

taboe kanker te spreken op symposia en in de media en doet dat

in de haar kenmerkende no-nonsensestijl.

 

Borstkanker en boezemblues is een bewerking van de stukjes

van haar weblog. Het boek geeft een rechtstreekse inkijk in het

gevoelsleven van een sterke vrouw die gevangen zit tussen moed

en wanhoop, een echtgenote en moeder die erin geslaagd is om in

haar ‘kankerjaar’ nog intenser en gulziger te leven dan de jaren

voordien.

 

Kristien Van den Bon is criminologe van opleiding. Ze werkt als salesmanager in een bedrijf dat

HR/IT-diensten aanbiedt. Het kankervonnis dwong haar echter

tot een abrupte en drastische onthaasting.

 

 

Voilà, dit is 'm. Afgewerkt, vertrekt kortelings naar de drukker en verschijnt begin september. Titel licht aangepast door de uitgever, zoals de opmerkzame lezer al had vastgesteld. De cover is ook klaar, maar ik krijg hem niet op de blog gezet, 'k zal één van mijn IT-collega's eens moeten raadplegen, ik ben tenslotte maar een simpele 'gebruiker'.

'Moeten we dat boek nog kopen als we de blog lezen?' hoor ik u denken. Tja, het boek is voor 95% de blog, licht herwerkt, en er is alleen een ongepubliceerde proloog die exclusief in het boek staat. Die zou een beetje misstaan op de blog, een jaar na de feiten. Up to you, dus!

Het verhaal is afgesloten einde april, één jaar later, en het moment dat ik terug aan het werk gegaan zou zijn, ware het niet dat ik terug geopereerd werd.

Het afsluitende stuk van einde april zal ik wel nog op de blog zetten voor mijn trouwe lezertjes, ergens in de loop van de komende weken. 'De balans' was er al een deel van.

 

Verder hoop ik samen met u op beter weer in mijn hoofd.

 

 

Italic

00:22 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

weerbericht Oei oei, krijgen we van de weerman de laatste dagen slechte weerberichten, nu van jou ook al.
Hopelijk klaart het snel weer op, daar in je hoofd. Ik heb je blog van in het begin gelezen, maar een lezer van je boek ga ik zeker en vast ook worden.
Groetjes,

Ann

Gepost door: Ann D. | 18-06-07

Zie je wel! Nu heb je het toch zelf door: al te vlug willen gaan werken is teken dat je nog niet helder kan denken.
Zet je nog maar een paar weken rustig in je badpak in je tuin; ik hoop dat je zo'n opblaaspalmboom hebt om onder te gaan zitten. Dat badpak is vooral nodig voor als het gaat stortregenen. Of is het misschien al aan het stortregenen, dat je zo weinig ziet?
In ieder geval: geniet van de rust. Als je te ongedurig bent om onder de bomen te zitten, klim er dan in. De ratrace op het werk is echt niets om naar uit te kijken - tenzij je een rat bent, maar zo zie je er niet uit.

Gepost door: Herman | 18-06-07

Ook het boek Ik ga zeker en vast ook het boek van je kopen, al ben ik een trouwe lezeres van je blog. Al was het maar omdat ik het enorm waardeer dat je zo mooi beschrijft wat er gebeurt met een jonge vrouw van mijn leeftijd met de diagnose borstkanker. Ik hoop ook dat je nog langer doorgaat met schrijven, want daar ligt nog terrein van je open hoor! veel groetjes van lotgenote

Gepost door: Judith | 18-06-07

Mist. Narcose kan nog een tijdje door werken,zo dus morgen zal de zon weer schijnen!

Gepost door: Maria | 18-06-07

cheer up ,nog nooit is mist blijven hangen nog eff geduld en de zon zal schijnen.Derbij niemand neemt het je kwalijk als je eff niet schrijft. tot horens

christeltje

Gepost door: christeltje | 18-06-07

ja, ja, Kristien... als de rook om je hoofd is verdwenen...
Eerst nog even rustigaan - deze episode is er eentje van 'tussen de vlagen meerdere opklaringen en af en toe veel zon'. De zon zal langzaamaan wel meer en meer gaan schijnen en eens, op een dag, dan ben je er helemaal klaar voor. Daar hebben we allemaal in onze situatie nood aan: er opnieuw staan!
Wens je alvast veel succes met de verkoop van je boek en wees er zeker van IK HAAL HEM!
Groet, knuffel en tot blogs

Gepost door: lucretia | 18-06-07

Laat de mist maar rustig wegtrekken.
Ik heb zo'n beeld voor me van een mistige september morgend die uiteindelijk een prachtige zonnig dag wordt.
Groetjes

Gepost door: katy | 19-06-07

NIEUW BOEK! Goed hoor laat maar komen dat boek van Kristien,er valt nog veel te lezen over dit moeilijk onderwerp.

Gepost door: Maria | 21-06-07

hallo Kristien, 'k kom je even een groetje brengen.
Al een beetje opgekikkerd? Is niet alles hé zo'n borstreconstructie. De weerbots komt nadien en kan helaas nog een tijdje sluimerend aanwezig zijn. Geef het tijd Kristien. Het is niet altijd gemakkelijk, ik weet het maar het is nu nog efkes doorbijten.
Groetjes,

Gepost door: lucretia | 21-06-07

De commentaren zijn gesloten.