13-05-07

Een jaar later : balans, deel 2 (13-05-07)

Mentaal zijn er gelukkig meer pluspunten die de fysieke minpunten compenseren en ook wel overcompenseren. Die pluspunten hebben in grote lijnen te maken met LOS-laten, minder proberen controleren, de dingen laten komen zoals ze komen, zonder vrees en zonder ergernis. De loutering die kanker met zich meebrengt kan je eigenlijk zien als een groot onderhoud van de geest : de ‘olie’ wordt ververst, bouten en moeren worden aangeschroefd, de electronica wordt bijgesteld en er worden zuivere filters gestoken waardoor we het leven weer onbevangen en onbezoedeld tegemoetkijken. Ik kan alleen maar hopen dat deze fantastische neveneffecten nooit meer slijten.

 

PLUS ’t Is een cliché, maar ja : ik kan beter relativeren. Ik ben ‘milder’ geworden, meer ‘zen’ om een modewoord te gebruiken. Ik wind me niet meer op over onbenulligheden en sta veel rustiger in het leven.

 

PLUS Ik heb mijn prioriteiten weer helemaal op een rijtje : wat écht telt is mijn gezin, Hugo en de kinderen, mijn familie, mijn dierbare vrienden én met uitbreiding alle mensen met het hart op de juiste plaats.

 

PLUS Ik geniet meer dan vroeger van eenvoudige dingen : de geur van vers gemaaid gras, van de zee, van zonnecrème, van paarden; het gevoel van de zon op mijn huid, de aanblik van de kinderen die lachen, het frisse lentegroen… Mijn zintuigen staan op scherp en ik bekijk de wereld met ‘nieuwe ogen’.

 

PLUS Er is nog weinig dat me angst inboezemt. Als je herhaaldelijk de dood in de ogen gekeken hebt en gedwongen hebt leren omgaan met doodsangst, wat rest er dan nog om bang voor te zijn? Niks, absoluut niks.

 

PLUS Voor zover ik nog complexen, neurosen of frustraties had, zijn die nu wel grotendeels verdwenen. Tijdverlies. Het leven is te kort om te verknoeien aan geestelijke krenterigheid. Ik heb mijn ketens afgegooid en dat geeft een bijzonder bevrijd gevoel. Leve de authenticiteit. Take it or leave it.

 

PLUS Ik voel me evenwichtiger dan ooit. Mijn fundamenten, de ‘chape’ van mijn morele kracht lijkt onverwoestbaar geworden.

 

PLUS De drempelvrees om iets te beginnen is sterk verminderd, om de doodeenvoudige reden dat ik geen drempels meer zie om mij heen. Als ik iets wil, dan doe ik het gewoon. De afstand tussen denken en doen is aanzienlijk korter geworden. Want straks heb ik de kans misschien niet meer. Er is geen tijd te verliezen.

 

Het klinkt bijna pervers, maar ik kan er niet omheen : dankzij de kanker ben ik een gelukkiger mens geworden.

09:10 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (7) | Tags: bortkanker |  Facebook |

Commentaren

Zelfde ervaring! Beste Kristien,

Ik ervaar net hetzelfde en ben daar enorm dankbaar voor.
Jij kunt dat zo prachtig verwoorden.Ik geniet van je teksten.

Liefs,
Chris uit Geel

Gepost door: Chris | 13-05-07

Zoals steeds sla je de nagel op de kop.
Prachtige pluspunten,
Jammer dat er eerst zoiets voor nodige is.
Nog een prettige moederkes zondag.
Groetjes

Gepost door: Katy | 13-05-07

veel betaald Goed dit te horen Kristien!

De prijs was hoog, zeer hoog (voor mijn part té hoog), maar je hebt alleszins een hele hoop gekregen!
En zoals ik eerder al zei, een aantal van die fysieke ongemakken wordt heus nog beter!

Seize the day!

Gepost door: rikkert | 14-05-07

Odysseus is thuisgekomen 10 jaar had Odysseus nodig om terug thuis te komen. Hij liep niet de haven binnen met schepen vol krijgsbuit; alle aards en dus tijdelijk bezit was hij onderwege kwijtgespeeld in de stormen. Hij strompelde als een bedelaar door de poort van zijn paleis.

De rijkdom die Odysseus had vergaard was van andere aard. Hij was afgedaald in de onderwereld. Maar herboren als een gezuiverd mens. Athena, de Godin der Wijsheid, stond hem terzijde.

De tocht van Odysseus was niet zonder gevaren. Maar er zat al een onsterfelijke held in hem, voor zijn tocht begon. Hij was voorbestemd om zijn lot te vervullen.

Ik wist al lang dat je ooit zou schrijven wat je hier nu geschreven hebt. 't Stond in de sterren. Ik kon alleen niet vermoeden dat je het zo ontroerend mooi ging vertellen. Dankzij de kanker ben je een bevrijd, een herboren, een hoger, een wijzer, en dus gelukkiger mens geworden.

Gepost door: Herman | 14-05-07

Hey Kristien,

ben ik blij dat er een vervolg kwam op je "balans" stukje. Al die negatieve gevolgen klonken heel zwaar in de oren. Ben zelf sinds begin dit jaar borstkankerpatiente, 33jaar en twee kindjes en heb deze week mijn laatste chemokuur gehad. Een mastectomie staat nog gepland, evenals radiotherapie. Ik begin al stilletjes aan, aan mijn genezing te denken, aan een goeie afloop durf ik nu soms ook al wel is denken, maar aan het effect wat het op me gaat hebben in mijn verdere leven , dat stond nog wel wat verder van mijn bed. Ik ben echt blij voor je dat je die pluspunten gevonden heb, je lijkt me een supertoffe madam, heb al veel gelachen met je dagboek (vooral dan je stukje in de schoenenwinkel!). Ik ben zelf een positief iemand en vind het heel leuk om je verhalen te lezen, onverbloemd en toch altijd op een positieve toon. Ga door met schrijven want het moedigt lotgenoten in hun strijd aan!!
Groetjes,
Mieke.

Gepost door: Mieke | 16-05-07

=^..^= Heerlijk om je zo opgewekt te weten!!!

XXX

Gepost door: Talleke | 17-05-07

merci dag lieve Kristien
dankjewel en merci.
Voor je teksten van de afgelopen weken (ik ben een hele poos niet komen kijken).
Ik kan niet schrijven de laatste tijd.
Fijn dat jij dan woorden geeft.
Zit ik minder op mijn eiland,
dikke kus

Gepost door: Freya Van den Bossche | 19-05-07

De commentaren zijn gesloten.