11-12-06

Straffe madammen (12-12-06)

Dit weekend had ik het voorrecht in het gezelschap van drie straffe madammen te vertoeven. In het kader van het drieluik over borstkanker dat de redactie van Over Leven (Canvas) voorbereidt, werden vier vrouwen die borstkanker gehad hebben samengebracht op een bijzondere locatie. Ik was één van hen. Er werd een heuse ‘blind date’ voor ons opgezet in een kasteelhoeve in de buurt van Hasselt, waar we samen het weekend doorbrachten met in onze kielzog een 6-koppige cameraploeg. Ons hele doen en laten werd gefilmd en zal straks mits het nodige knip- en plakwerk omgevormd worden tot een aflevering ‘Wat na de therapie?... Ervaringsdeskundigen aan het woord’… of toch iets in die zin.

 

Luisa, 66, kreeg 30 jaar geleden voor het eerst borstkanker en herviel recent in de andere  borst. Sas(kia), 35, heeft haar therapie zo’n half jaar achter de rug en Katrien kreeg 3 jaar geleden op de veel te jonge leeftijd van 23 het oneerlijke vonnis. We kenden mekaar vooraf van haar noch pluim maar kregen ruimschoots de tijd elkaar te leren kennen tijdens het in scène zetten van ons ‘weekend’. Het viel opnieuw op dat je, in de contacten met lotgenoten, meteen op een ander niveau ‘instapt’ : het gemeenschappelijke verleden creëert een band, je verstaat elkaar met weinig woorden. Het contact bewijst dat maturiteit minder met leeftijd dan met levenservaring te maken heeft, en is erg warm : we kennen elkaars lijden en weten als geen ander dat menselijke warmte en liefde de pijn verzachten.

We hebben twee dagen gepraat, onze angsten en verdriet gedeeld, elkaar opgepept en vooral heel veel gelachen met chemokoppen, neptieten en designerboobs. We hebben op die manier ongetwijfeld allemaal een stap verder gezet in ons verwerkingsproces.

 

Wat kanker betreft zaten we alvast op dezelfde golflengte : alle vier halen we onze kracht uit een positieve instelling, een positieve kijk op de ziekte, veel humor en de overtuiging dat wat er ook gebeurt, we onze oortjes recht moeten houden en gewoon doorgaan.

De conclusie van ons weekend was zonder meer dat, moesten we zeker zijn dat je het zou overleven, het een aanrader zou zijn voor iedereen om dergelijke ‘catharsis’ door te maken als de strijd tegen kanker. De wereld zou er een stuk beter uitzien. Maar het is natuurlijk omdat je niet zeker bent dat je ’t overleeft dat de ervaring zo diep gaat en zo’n grote louterende kracht heeft…

Bedankt Luisa, Sas, Katrien voor een onvergetelijk weekend.

Kanker zal ons zo snel niet klein krijgen, daar ben ik van overtuigd. Nietwaar dames?

In 2008 hebben wij alvast afspraak in het glooiende landschap van Gors-Opleeuw om onze met grote passie geteelde, op eiken vaten gerijpte Chardonnay ‘Clos d’Opleeuw 2006’ samen uit te drinken. Mijn fles is besteld, ik reken erop jullie daar te zien.

 

(De uitzending is waarschijnlijk ergens in april voorzien)

 

 

 

21:46 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (4) | Tags: borstkanker |  Facebook |

Commentaren

Jij bent fantastisch !!! Lieve Kristien !
Jij bent een fantastische vrouw, weet je dat ? Ook ik heb genoten van alledrie jullie gezelschap, moed, én vriendschap !
bedankt !! Luisa

Gepost door: Luisa | 12-12-06

humor, positief denken en lotgenoten: een onmisbaar trio in het verwerkingsproces...
Zeker weten!
Ik kijk al uit naar de uitzending!!!!
Groetjes Kristien!

Gepost door: lucretia | 12-12-06

overwinnen door de kracht van het .... positief denken....


( moet daar nog e tekeningske bij?)

Gepost door: jolliefieke | 12-12-06

Herboren worden "De conclusie van ons weekend was zonder meer dat, moesten we zeker zijn dat je het zou overleven, het een aanrader zou zijn voor iedereen om dergelijke ‘catharsis’ door te maken als de strijd tegen kanker. De wereld zou er een stuk beter uitzien."

Inderdaad, dat was ook het idee van oude inwijdingsrituelen. De kandidaat moest 'doodgaan' om herboren te kunnen worden als een beter en volwaardiger mens.

Gepost door: Herman | 14-12-06

De commentaren zijn gesloten.