14-11-06

Klasreunie (14-11-06)

Ze staan hier naast mij klaar, de gevreesde Nolvadex pillen voor mijn hormonenkuur. Tamoxifen is de werkzame stof, een anti-oestrogeen. We zijn nauwelijks wat op adem  gekomen en de volgende horde om te nemen staat er alweer huizenhoog. Morgen moet ik ze beginnen slikken, vijf lange jaren. Ik kan er niet meer aan ontsnappen…

 

Volgende zaterdag is het oudleerlingendag van de humaniora. De afgestudeerden van 1981 zijn jubilarissen, daar hoor ik bij.

25 jaar zijn we afgestudeerd uit wat toen nog de ‘Latijn-Wetenschappen’ heette. Kan je je voorstellen : een paar tientallen vrouwen, allemaal exact dezelfde leeftijd, die daar bijeen komen na zovele jaren. Een leuke boel, ongetwijfeld, maar ook : keuring! Vet- en rimpelkeuring. Even afmeten hoe we het ervan af brengen in vergelijking met onze leeftijdsgenoten. Zie ik er nog goed uit? Wie is er al (bijna) dood? (Ikke!!!)

Ik heb het toch weer getroffen hé, voor mij valt dit jubileum écht wel super goed. Zie mij hier staan : 9,23 mm haar op mijn hoofd, geen wenkbrauwen, geen wimpers, de laatste zweem van een chemo-ballonhoofdje nog niet helemaal verdwenen, gezwollen bomma-enkels en stevige ‘lovehandles’. Als dat geen gedroomd moment is om deze genadeloze inquisitie tegemoet te treden. Ik heb al voor vele uitdagingen gestaan sinds ik kanker heb, maar deze is er weer één van formaat.

Wat moet ik in godsnaam vertellen als ze me vragen hoe het met me is? Ik kan me maar beter voorbereiden...

 

Zoiets misschien :

-          Héé halloooooo! Hoe gaat het met jou?

-          (onverstoord) Gooééd, goed goed, ik heb kanker maar voor de rest gaat het priiiiiima, en hoe gaat het met jou (brede glimlach)?

Mmm, nee.

 

Of :

-          En wat doe jij nu van werk Hilde?

-          Ah, ik zit in immobliën tegenwoordig.

-          Interessant, interessant. En jij Marleen?

-          Ik zit in de magistratuur.

-          En jij Kristien?

-          (zonder een krimp te geven) Ik zit op ziekenkas, voor de verandering.

Ook niet.

 

Of nog :

-          En wat doe jij zoal om je tijd te slijten, Kristien?

-          Oh, 's voormiddags ga ik sporten, en in de namiddag rust ik wat, of ga ik shoppen.

-          Ah, getrouwd met een rijke vent?

-          (gezicht onberispelijk in de plooi) Neenee, ik heb kanker.

Néééhéé.

 

Toch nog maar eens over nadenken, hoe ik dat aanpak. Nog niet zo simpel hoor, zeggen hoe het met je gaat en daarbij het ideale compromis vinden tussen enerzijds niet liegen en anderzijds niet ieders stemming om zeep helpen voor de rest van de dag.

Of misschien zal ik het gewoon niet kunnen laten af en toe nonchalant te shockeren om wat leven in het stijfdeftige gedoe te brengen… kwestie van af te rekenen met deze of gene vervelende leerkracht en onze reputatie van destijds nog eens eer aan te doen… en ook wel omdat de aanval de beste verdediging is, natuurlijk.

Het wordt alleszins een mooie evenwichtsoefening.

 

 

 

 

22:32 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (5) | Tags: kanker, chemotherapie, nolvadex, tamoxifen |  Facebook |

Commentaren

De pot op Enkele maanden geleden had ik ook klas reünie van de humaniora. We zijn van ’t zelfde jaar. Maar ik ben niet zo geleerd als jij. Ik volgde moderne humaniora wiskunde. Ik geloof dat we met een man of 17 waren + een tiental echtgenotes. Slechts een vijftal konden niet komen. Daaronder Ronny. Ronny is dood. Hij was piloot in het leger. Neergestort met zijn vliegtuig een jaar of vijf geleden. Ronny was een toffe kerel.

De organisatoren hadden het gelukkig idee om iedereen vooraf te vragen om een stukje op een blog te schrijven. Kwestie dat iedereen de domme dingen niet meer moet vragen en je het gesprek meteen op de interessante dingen kan brengen.
Heb je de emailadressen van sommige klasgenoten? Stuur een link door naar je blog. En vraag bijzondere aandacht voor de gebruiksaanwijzing; of nee, dat vinden ze vanzelf wel. Wie aan jouw blog begint te lezen die leest door; van achter naar voor of van voor naar achter.

Ik stel het me zo voor:
- En wat doe jij zoal om je tijd te slijten, Kristien?
- Oh, ik kom af en toe in de krant of op TV. Heb jij dan geen krant of TV, domme gans! Ik hou ook een blog bij voor mijn fan-club; allemaal mensen die willen weten hoe het met me gaat, hoe ik mijn haar draag, en hoe het met mijn gewicht zit en hoe ik op de pot ga.

Gepost door: Herman | 14-11-06

Voilà Ja, voilà, Herman heeft het weer goed gezegd. Ik zou gewoon gaan, reactie komt er toch en die kan best goed meevallen. Ik probeer er mij ook meestal met een kwinkslag vanaf te helpen als ik in een grote groep bekenden terecht kom en dat lukt om het ijs te breken.Je bent toch nog dezelfde persoon, alleen in een andere verpakking moet je maar denken. Geniet van je reunie!

Groetjes,
Ann

Gepost door: Ann | 15-11-06

Prachtig Ik vind het prachtig dat je gaat. Je hebt heel veel moed en daarmee sla je je er wel door. Het is bewonderenswaardig.
Geniet van die avond.

Gepost door: katy | 15-11-06

gaan hoor Kristien... en als ze vragen hoe het is met je: gewoon de waarheid zeggen zonder overdrijven. Zo deed ik het toch... heb het nog voor niemand verzwegen en niemand is ooit gaan lopen. Het is zo dat de meesten wel geïnteresseerd zijn wat je meemaakt en hoe je zoiets doorstaat, want eigenlijk voor wie het niet meemaakt is het 'ongekende materie'. Weet je Kristien: ik had laatst de echtgenote van m'n huisarts aan de lijn en die begon me vanalles te vragen. Ze zei: "mocht ik dit ooit hebben dan kom ik bij jou ... dan wil ik mij optrekken aan jou". Jee... daar was ik even stil van.

Wat de Nolvadex betreft (zelf neem ik Arimidex maar komt op't zelfde neer): in het begin kan dat wat last geven maar je lichaam past zich daar na verloop van tijd aan aan. Tot voor 2 maand had ik heel veel last van botpijn, gewrichtspijn en spierpijn. Dat is nu wel gemilderd. En... ze zijn broodnodig die pilletjes. Gelukkig dat je ze kan nemen. Bij mensen die GEEN hormoongevoelige kanker hebben kunnen ze die niet geven en is het risico op recidief veel groter. Jij hebt wel de kans om een medicijn te nemen die de groei van die verdomde cellen kan tegengaan. Is natuurlijk maar een magere troost, maar zo is het.
Groetjes en het allerbeste. Knuffel

Gepost door: Lucretia | 17-11-06

Dag Kristien, hopelijk verliep gisteren alles goed op de klasreünie?
Rust maar lekker uit en geniet van je zondag.
Groetjes

Gepost door: lucretia | 19-11-06

De commentaren zijn gesloten.