22-10-06

Gebruiksaanwijzing kankerpatiënten deel 1 (22-10-06)

Veel mensen weten niet zo goed hoe ze met een kankerpatient moeten omgaan. Want wat zeg je nu in godsnaam tegen iemand die de dood in de ogen kijkt? Het maakt dat we ons hulpeloos, stroef, ongemakkelijk voelen, en plots weten we niet meer hoe dat moet : ‘gewoon doen’. En vaak beslissen we dan maar om het contact te vermijden, in de overtuiging dat dat beter is dan potten te breken met vermeend domme opmerkingen of gewoon om dat onwennige gevoel, waar we niet graag mee geconfronteerd worden, te ontlopen. Een gebruiksaanwijzing voor de omgang met kankerpatienten lijkt me dan ook een heel geschikte tool voor elkeen die in zijn omgeving met het fenomeen te maken krijgt.

In het hoofdstuk ‘Praktisch tips voor onwennige bezoekers’ uit het recente boek van Frieda Joris ‘Ontboezemingen’ (Standaard Uitgeverij) vind ik een stuk inspiratie. Het boek is overigens een sterke aanrader voor wie geïnteresseerd is in het onderwerp 'borstkanker'. Ik haal er enkele tips uit en vul aan naar eigen goeddunken :

 

Zeg niet :

-          Niemand weet wat hem te wachten staat, ik kan morgen ook onder een auto lopen (en wij ook nog altijd, bovenop onze kanker)

-          Ik weet wat je voelt, ik begrijp wat je meemaakt (dat kan je alleen als je dit zelf hebt meegemaakt)

-          Iedereen moet vroeg of laat sterven (liefst niet op 43, toch?)

-          (als ze je in hoge nood belt) Ik kijk in mijn agenda wanneer ik eens tijd kan maken om met je te praten, maar volgende week heb ik al vanalles gepland (dit is gewoon een variant op ‘val dood’)

-          Tja, je hebt altijd teveel gerookt/gedronken/gegeten (schuldgevoel kan een patient missen als de pest; zo’n opmerking maakt de bezoeker trouwens alleen om zichzelf gerust te stellen : hij of zij zal dus nooit kanker krijgen)

-          Als ik mocht kiezen, had ik nog het liefste borstkanker (???!!)

-    Alles komt wel weer goed (als ze eindelijk de moed vindt over haar angsten te praten, veeg ze dan niet meteen van tafel met zo'n dooddoener. Laat ruimte om te praten over de hete hangijzers die iedereen beklemmen en voer op zo'n moment geen struisvogelpolitiek, anders voelt de zieke zich in de steek gelaten met haar angsten)

 

Maar zeg beter de verkeerde dingen dan niets van je te laten horen. Onhandig zijn, bang of verlegen overkomen als je bij iemand op bezoek gaat is veel minder erg dan je maatje in de steek te laten, want dat komt vaak nooit meer goed.

Pak je vriendin goed vast. Trek je jas uit, ga zitten, vraag zelf om koffie/thee te zetten en zet je gsm af. Zeker als de toestand kritiek is : vraag of zij zin heeft om te praten. Indien niet, blijf stil zitten en raak af en toe hand of arm aan. Maak zo duidelijk dat je er voor haar bent en dat de tijd niet dringt.

Maak geen opmerkingen over rommel of wasmanden met strijk… of neem de wasmand gewoon mee en breng alles gewassen en gestreken terug.

 

Wat helpt wel?

-          gewone gesprekken over gewone dingen, zoals altijd

-          onschuldige roddels, nieuwtjes uit de wereld buiten waarvan de zieke zich afgesloten voelt (het werk, de sportclub…) en die zij verschrikkelijk mist

-          het niet erg vinden als ze voor de derde keer hetzelfde verhaal vertelt over die bijwerkingen

-          verhalen van lotgenoten die de ziekte overwonnen hebben

-          doe eens iets leuks met de zieke : ga samen wandelen, naar de film, winkelen, op restaurant

-          als ze geen bezoek wil, respecteer dat, maar blijf kaartjes en e-mails sturen zodat ze weet dat je aan haar denkt

-          voel je niet persoonlijk afgewezen als een uitnodiging wordt afgeslagen of een mailtje niet wordt beantwoord, ze voelt zich waarschijnlijk gewoon even niet lekker, of ze is het vergeten met haar ‘chemo-brein’

-          geef je vriendin de mogelijkheid om over haar zorgen te praten, maar ook de mogelijkheid om erover te zwijgen. Interpreteer dat laatste niet als een gebrek aan vertrouwen. Als bezoek vorm je misschien net de ontbrekende schakel met het gewone bestaan

-   weet als de zieke je graag ziet komen, maar begrijp ook als ze liever met rust gelaten wordt. Gebruik dat laatste echter niet ten onrechte als excuus om geen contact te moeten nemen.

 

Kleine dingen die het doen (nee, dit zijn geen hints over wat nog in mijn kast ontbreekt, ikzelf ben al verwend geweest in de afgelopen maanden) :

-          vochtinbrengende crèmes voor gezicht, handen of voeten

-          geschenkbon voor een massage

-          een zijden onderhemdje : heerlijk zacht als de bestralingen op het einde brandwonden vertonen

-    bedsokjes

-    een waaier : doeltreffender dan airco bij opvliegers

-          vrolijke verhalen

-          alles wat helpt om je weer koket te voelen : lichaamsverzorgingsproducten, fantasiejuwelen, een sjaal, een behandeling bij de schoonheidsspecialiste, een bon voor een verwendag in één of ander kuuroord (waar je met badpak binnen mag, en dus niet naakt moet, kwestie van de andere gasten niet te shockeren…)

 

Volgende aflevering deel 2 van de gebruiksaanwijzing : ‘Hardnekkige misverstanden ontkracht’

19:19 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (9) | Tags: kanker, borstkanker, ontboezemingen |  Facebook |

Commentaren

knuffel, knuffel, knuffel van mij.
Groetjes
L.

Gepost door: Lucretia | 22-10-06

Een dikke buis op mijn rapport ’t Was te denken dat we er niet goedkoop vanaf gingen komen. Dat slecht karakter heeft een boek gekocht: ‘Hoe evalueer ik mijn bezoekers?’.

Eerste oefening: ‘Zeg niet’.
Amai, amai, wat een waslijst. En dan verschieten ze dat ik zo’n zwijgzaam jongetje ben.
‘Als ik mocht kiezen, had ik nog het liefste borstkanker (???!!)’ Dat zou ik inderdaad nooit zeggen. Borstkanker is erg voor een vrouw. Maar als man zou je dan eerst nog moeten uitleggen dat borstkanker voorkomt bij mannen. Nee, toch maar liever een echte mannelijke prostaatkanker of zoiets voor mij.
‘Alles komt wel weer goed’ Mag dat ook al niet? Dan ben ik ferm gebuisd op dit onderdeel. Potverdorie, volgende keer begin ik over hoeveel kaarsen en wierook je op je begrafenis wil.

Oeps, tweede onderdeel gaat over ‘op bezoek gaan’.
Lap, weeral een 0 op 5. Ik ben nog nooit op bezoek geweest. Veel te verlegen. Trouwens, ‘k zou toch niets weten te zeggen – vrouwen vinden dat meestal wel niet zo erg. Maar na die hele kudde zeg-niet’s, ‘k zou niets meer durven zeggen.
‘neem de wasmand gewoon mee en breng alles gewassen en gestreken terug. ‘ gotjumenas zeg. Ik zou de wasmand meenemen en hier mee op de stapel gooien. Pff, ik heb deze week nog een heleboel hemden te strijken, want volgende week moet ik terug gaan werken. Wedden dat de berg strijk en was hier groter is dan bij jou?

Aha, een onderdeel: ‘Zeg wel’.
‘onschuldige roddels over het werk …die zij verschrikkelijk mist’ Dat kan je niet menen hé, zeg. Als er een ding is wat ik na drie weken ziekteverlof niet mis, dan zijn het die dwaze roddels van ’t werk. Néééé! Daar zwijg ik over.
‘blijf e-mails sturen’ , daar heb ik dan toch een punt gescoord; al mail ik niet zo veel.

Laatste onderdeel: ‘cadeautjes’.
Weeral 0/5 voor mij; ik heb nog nooit een cadeautje gegeven. Allez, ik heb een paar maand geleden wel iets kleins gekocht voor een halve euro. Maar dat weet je niet want ik heb het nog niet gegeven. Mmm, ik zal mild zijn voor mezelf: ik vind dat ik hiervoor een half punt verdien.
‘een zijden onderhemdje’, ik zie mezelf al aankomen met lingerie als cadeau. Ik zou rapper buiten vliegen dan ik binnen gekomen was.

Eens kijken hoeveel ik in totaal gescoord heb: 1,5 op 20. Weinig hé. Kom ik geef mezelf nog een puntje cadeau omdat ik zo flink geweest ben om aan ’t examen mee te doen: 2,5/20

Ja maar zeg, waarom is er geen onderdeel ‘Weblog lezen en beantwoorden’ ? Wat zit ik mij hier toch weer voor niets uit te sloven.

Gepost door: Herman | 23-10-06

prachtig! dag Kristine,
ik kreeg de link van je weblog van de hoofdredacteur van 'Leven'. Hij plant blijkbaar een item over kankerpantienten met weblogs en daar zouden jouw én mijn weblog bij zijn.
Ik ben vanmorgen beginnen lezen en ik ben ademloos blijven doorlezen. Ik zit nu halfweg de chemo: drie FEC's gehad, 3 TAX te gaan.
Moest ik kunnen, ik geef je van hieruit een dikke knuffel en zoen! Gewoon, omdat je zo mooi schrijft en zo moedig bent. Ik heb het gevoel dat jij me voorgegaan bent en ik trek me op aan het lezen van jouw website. Alsof er een gids is, nu.
Ik kan me zo verdomd alleen voelen. Maar dat ken jij wel.
Mag ik jouw weblog linken aan de mijne? Jouw gebruiksaanwijzing voor kankerpatienten is schitterend, daar zullen mijn vrienden ook wel iets aan hebben!
warme groeten,
veel licht en liefde gewenst!
Freya

Gepost door: Freya Van den Bossche | 24-10-06

hey zo'n lijst had ik een aantal jaren geleden ook wel willen hebben. Er waren veel mensen aan wie ik hem zou gegeven hebben.

Gepost door: beesken | 24-10-06

Ontboezemingen Heb het boek ook gelezen ondertussen... geeft een heel goed beeld hoe vrouwen zoals wij dit alles ervaren.
Hoe gaat het nu met jou??
Lieve knuffel
Lucrèce

Gepost door: Lucretia | 26-10-06

hoi Leuk je blog te lezen. Ben zelf geen prater en/of schrijver maar ben vorig jaar geconfronteerd met mijn papa die een vorm van longkanker heeft; mesotelioom. Ik weet niet veel te zeggen na je verhaal te lezen, maar vind je een positieve vrouw en wou je dat gewoon even laten weten. Dikke knuffel ...

Gepost door: wendy | 17-11-06

bedankt voor je tips.de meeste wist ik al wel maar het is fijn om ze bevestigd te hebben dat je het zo goed doet.een vriendin van mij heeft borstkanker.en wil haar zo goed mogelijk bijstaan.hoop dat het goed met je gaat.

gr esther

Gepost door: esther | 22-08-11

Ik ben door verwezen naar deze site.
Ik zou heel graag willen weten waar ik aan toe ben.
Mijn huidige functie heb ik voor een groot deel te danken aan een collega. bij deze collga is enkele maanden geleden slokdarm anker geconstateerd. na chemo en straling is er wederom een scan gemaakt. Er is nu een vlekje gespot in zijn schildklier. Ik durf niet te vragen aan hem of zijn vrouw hoe het zit. Hoe ernstig is dit? Deze mensen staan mij heel erg dichtbij in mijn leven. Gaarne wat uitleg hoe ik dit met zien. Er is na uitslag meteen weer een scan gemaakt ter uitzoek van uitzaaiiing.
Faisel Chandoe.

Gepost door: Faisel Chandoe | 08-05-13

Beste Faisel,

Ik kan je helaas niet helpen. Het is voor iemand anders dan de behandelende arts onmogelijk te zeggen hoe ernstig dit is. Waarom vertel je hen niet gewoon waar je mee zit? Vraag hen vriendelijk of ze er willen over praten, ze zullen je dat heus niet kwalijk nemen.
Succes!

Kristien

Gepost door: kristien | 13-05-13

De commentaren zijn gesloten.