05-10-06

Laatste loodjes (05-10-06)

Het is waar wat ze vertellen over de laatste loodjes. Ze wegen echt door.

Vorig weekend heb ik grotendeels in de zetel doorgebracht. Geen cent waard. Elke avond liep mijn temperatuur bovendien op tot rond de 38°C, maar ik had geen zin om terug naar het ziekenhuis te gaan, want daar stoppen ze me dan uit voorzorg weer vol met een olifantendosis antibiotica. Witte bloedcellen heb ik de laatste tijd, dankzij de Neulasta, toch meer dan genoeg – we spreken tegenwoordig in termen van 10-duizenden in plaats van de 10-tallen van enkele maanden geleden – dus daar ben ik gerust in. ’s Morgens was mijn temperatuur telkens terug gezakt, ik denk dat het mijn thermostaat was die gewoon tilt sloeg.

Ik ben erg kortademig, geraak voor het eerst sinds het begin van de chemo niet in één keer de trap op. Ik prijs me gelukkig dat het de laatste chemo was, ik heb nu al het gevoel dat het er één teveel was… Mijn lichaam schreeuwt dat het welletjes geweest is.

Nu zijn we 10 dagen na de chemo en begint het opblazen weer : mijn armen en benen zwellen op en ze spannen pijnlijk als ik ze buig. Zoveel mogelijk armen en benen gestrekt houden dus, lopen als een houten pop. Bye bye enkels van me, tot over een week ofzo. Dan zou het ergste achter de rug moeten zijn. Nog 7 keer slapen!

 

Vanmorgen afspraak bij de radiotherapeute gehad. Ze wil graag zo snel mogelijk starten met de radiotherapie, dus geen tijd voor vakantie tussendoor. Binnen een goede week worden alle voorbereidingen getroffen zoals het uittekenen van de bestralingsvlakken. Enkele dagen later starten de bestralingen. Elke dag, 5 weken lang, dat zijn 25 sessies in totaal.

Radiotherapie is de lokale bijbehandeling van borstkanker. De zone van de mastectomie wordt heel gericht bestraald om mogelijk achtergebleven kankercellen te vernietigen.

Naar verluid zou het lichaam veel energie verbruiken tijdens de bestralingen, wat vermoeidheid meebrengt. Ik ben er niet bang van. Het kan alleen maar meevallen na de chemotherapie. Elke dag om 11u moet ik in het ziekenhuis zijn, vijf weken lang, en als ik kan ga ik met de fiets. Zo kan ik al aan mijn revalidatie beginnen werken.

 

Eén ding is zeker : over twee weken al kom ik er terug ‘stralend’ voor.

23:19 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (1) | Tags: radiotherapie, chemotherapie |  Facebook |

Commentaren

:-) De laatste loodjes (vandaar de naam denk ik hé) wegen inderdaad het zwaarst en zijn niet te onderschatten. Onderschat het effect van de bestralingen ook niet hoor. De vermoeidheid die je hebt (en nog lange tijd kan hebben van chemo...) met daar nu bovenop de vermoeidheid die men kan krijgen door de bestralingen wegen soms dubbel. Hopelijk valt het bij jou nogal mee doe het toch maar rustig aan hoor. Alleszins een knuffel ...

Gepost door: Lucretia | 06-10-06

De commentaren zijn gesloten.