25-09-06

Een nieuwe borst onder de kerstboom (25-09-06)

Deze week eindelijk nog eens een morele opkikker gehad : maandag had ik mijn langverwachte afspraak bij de plastisch chirurg en dat gaf me een overweldigende blik op een toekomst waarvan ik vergeten was dat ze er ooit nog aankomt.

Het moment om eindelijk wat licht aan het einde van de tunnel te zien komt niks te vroeg : mijn ‘carrosserie’ laat het alsmaar meer afweten… mijn gezwollen ledematen doen pijn en hinderen mij in mijn bewegingen. Het lijkt wel alsof de zuurstoftoevoer naar mijn spieren geblokkeerd wordt.

 

Bij de chirurg kreeg ik nog eens de hele uitleg over de mogelijkheden van reconstructie.

Grosso modo zijn er twee manieren. De eerste is met een inwendige prothese. Deze ingreep gaat vrij snel, op enkele uren is het gebeurd, het herstel gaat eveneens snel en het kan op korte termijn uitgevoerd worden. Nadeel is wel dat je met lichaamsvreemd weefsel werkt en dus het risico op kapselvorming, lekkage of andere problemen reëel is. De kans dat na 5 à 10 jaren een nieuwe prothese moet gestoken worden is zeer groot en dan moet je weer onder het mes.

Het alternatief is de veelbesproken reconstructie met eigen weefsel, de zogenaamde ‘Diep flap’ (Deep Inferior Epigastric Perforator Flap), waarbij vetweefsel annex bloedvaten uit de buik worden genomen om een nieuwe borst te ‘creëren’. Het is een zware operatie met lange revalidatie, er is een risico van 2 à 3% op mislukking van de microchirurgie, je houdt er een groot litteken op de bikinilijn aan over, maar het geeft de mooiste resultaten : je hebt terug een échte borst, die meegroeit, verdikt of vermagert en die er voor de rest van je leven blijft zitten.

Mijn keuze was eigenlijk al gemaakt : ik ga voor ‘the real thing’, de reconstructie met lichaamseigen weefsel. De datum ligt nu vast : 18 december 2007. Met een beetje geluk zit ik dus met een gloednieuwe borst aan de feestdis volgend jaar (en allicht ook nog met een hele reeks drains die als kerstballen aan mijn lichaam bungelen, om in the mood te blijven). Ik moet er wel voor naar Roeselare, de wachtlijst in Leuven was walgelijk lang - 2,5 jaar - en in Roeselare is er dus een jaar eerder een operatiezaal vrij. Een West-vlaamse borst die door een Leuvense chirurg wordt geplaatst : dat kan niet fout gaan met een lichaam dat 43 jaar geleden al geconcipieerd werd door de vereende krachten van een West-Vlaming en een Leuvenes. Moet lukken, toch?

 

Terwijl ik daar bij de chirurg zat en (het vooruitzicht op) mijn nieuwe lichaam plots vorm kreeg, drong het pas echt tot me door dat er ooit een moment komt dat ik terug ‘heel’ ben, dat er een dag komt dat ik dit verrekte kankerhoofdstuk kan afsluiten. Het feit van eindelijk nog eens over iets constructiefs te kunnen praten in verband met mijn lijf – ik ben niet bepaald verwend geweest op dat vlak de laatste maanden – was een geweldige morele opsteker. Ik kreeg een glimp te zien van het ‘leven na kanker’, een leven dat ik me op dit moment zo verschrikkelijk moeilijk kan inbeelden. Alsof ik nu pas besef dat er een leven na kanker is, of kan zijn, als alles goed gaat.

De plastisch chirurg is een charmant type, die er zienderogen van geniet een beetje voor ‘God’ te kunnen spelen en vrouwen te boetseren en te modelleren zodat ze zich weer op en top vrouw kunnen voelen. Terwijl we over de ingreep praatten werd ik verrast door het beeld van mezelf in de toekomst dat ik op mijn netvliezen geprojecteerd kreeg, en mijn hart maakte zowaar een klein sprongetje. Het was zolang geleden dat mijn hart nog een sprongetje gemaakt had dat ik helemaal high werd van het gevoel. Ik had de chirurg met plezier rond z’n nek gevlogen en gekust, stel je voor… geen onbekend fenomeen bij lotgenoten, hoorde ik achteraf. Misschien doet-ie het daar wel voor. Want een klein beetje idealist moet je als plastisch chirurg wel zijn. Met het wegwerken van dure rimpels, het wegzuigen van pateekes-vet en het up- en downsizen van nèt-niet-goed-genoeg-borsten is veel meer geld te verdienen dan met reconstructieve chirurgie.

Bijkomende bonus is dat ik voor ’t zelfde geld meteen ook een buikwandcorrectie erbij krijgt : aangezien ze toch het weefsel van de buik gebruiken, trekken ze in één moeite het hele boeltje mooi glad… ‘twee voor de prijs van één’.

 

Ik word straks op mijn 45e nog een hele nieuwe! Wat een bofkont ben ik toch.

 

 

Ter illustratie (nee, 't zijn de mijn niet!)

 

Reconstructie rechterborst met diepflap :

 

 

 

 

Borstreconstructie rechts met borstlifting links :

 

 

Voor meer info : de site van het uz in Gent is goed uitgewerkt : http://users.ugent.be/~pblondee/NewFiles/organigram.html

09:47 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (11) | Tags: borstreconstructie, diepflap, chemotherapie |  Facebook |

Commentaren

Je komt weer eens in de krant Een carosserie met blutsen, je kan er even goed mee rijden - en je zou je er niets van aan moeten trekken; maar 't is eigenlijk feitelijk toch niet alles. Heelkunde, zo noemen ze de kunst om mensen waar kosten aan zijn terug heel te maken. Toch wel een mooi en zinvol beroep. Ik heb het deze ochtend wat moeilijk om me te concentreren op de onzin die 'mijn werk' genoemd wordt. Misschien had ik iets anders moeten studeren - och, daar had ik ook spijt van gehad. Het gras is altijd groener elders.

Je bent al een hele nieuwe. 't Is alleen de buitenkant die nu nog terug afgewerkt moet worden. En die projectfase start vandaag. Rust de komende maanden maar goed uit, zodat je sterk staat in december.

Uiteraard zijn het de jouwe niet. Die van jou worden nog veel mooier. En die ga je niet met een foto op internet zetten. Nee, je eerste werkdag paradeer je hier in monokini doorheen alle kantoren! (Dan kom je weer eens in de krant.)

Gepost door: Herman | 25-09-06

hé borstmaatje, Oh wat ben ik blij voor jou CC. Ik herken dit gevoel zoals je dit beschrijft. Je zal er inderdaad geen spijt van hebben. Zelf heb ik de reconstructie al gehad (met zeer goed resultaat...) en 2 weken geleden kreeg ik dan nog een tepelreconstructie en links een kleine lifting wegens assymetrie. Nu binnekort nog een tepelhoftatoo en dan ben ik weer zo goed als 'heel'...
Het is inderdaad een zware operatie maar je herstelt er wonderwel snel van. Het litteken op de buik (van heup tot heup) valt ook goed mee hoor. Ik moet zeggen dat de borst zelf eigenlijk nooit pijn heeft gedaan. Wat gevoelig (nu nog een beetje) maar meer niet.
Ik duim voor jou ... en nu nog even door de laatste chemo! Met of tegen de zin het moet hé.
Groetjes en knuffel!

Gepost door: Lucretia | 25-09-06

De dag van vandaag heeft het medische korps de reconstructietechnieken goed onder de knie en de resultaten zijn schitterend…

Gepost door: Fabienne | 26-09-06

De laatste De afgelopen heb ik met verbijstering(omwille van zo veel moed), bewondering (voor de vrouw die daar achter staat), maar ook verslagenheid (omdat mijn inlevingsvermogen tekort schoot) je blog gevolgd.DE CHEMOKUUR is voorbij. De opbouw kan beginnen. En als ik zo de foto's bekijk , niet eens zo slecht. De zwaartekracht wordt bestreden. Het teveel dat we krijgen door de leefdtijd wordt weggewerkt. Niet eens zo slecht. Toch alvast iets om naar uit te kijken.
Xx Tanja

Gepost door: tanja geerts | 26-09-06

borstreconstructie mag ik vragen wie je plastisch chirurg is ?
Groetjes

Gepost door: rita | 14-09-07

Zelf ben ik nu ook zover dat ik aan een borstreconstructie mag beginnen, maar vind het moeilijk om te bepalen waar ik dat laat doen. Woon in het oosten van het land, maar heb twijfeld het hier te laten doen. Mij is UMC Utrecht, Dr. Jonassen aangeraden, heeft iemand hier ervaring mee?

Gepost door: Hanny | 19-09-07

reconstructie Mijn plastisch chirurg was Gerd Fabré (KU Leuven en HH Roeselare)en ik ben zeer tevreden met het resultaat.

Gepost door: cancer chick | 19-09-07

Hallo,

Ik sta op de wachtlijst voor een diepflap operatie, en ben erg bang hiervoor. Hoelang duurt het voor je weer een beetje op de been bent, ik heb foto s gezien met verminkte navels die dan weer geopend moeten worden.Kan je volgend jaar wel met vakantie, of duurt alles een jaar om weer een beetje de oude te worden? vragen, vragen en heel veel angst. Wie kan mijn vragen beantwoorden? alvast bedankt.

Gepost door: inge jansen | 16-09-09

Hoi, ik onderga in dec een DIEP flap, nadat eerst m'n huid is opgerekt dmv een expander. Zo krijg ik een zo'n natuurlijk mogelijk resultaat. De 1e ingreep, het plaatsen van de expander is in Nijmegen door de broer geplaatst van de chirurg die jou geopereerd heeft. Deel 2 wordt door beide broers bij mij in dec uitgevoerd in Roeselare. In NL moet ik 2 jaar wachten omdat hij hier maar 1 dag p/m een OK ter beschikking heeft voor zulke grote operaties.

Mocht je tips voor me hebben dan zie ik ze graag tegemoet!

Vr groet,

Irma

Gepost door: Irma | 30-09-10

Ik weet niet in welke mate deze site nog wordt bezocht, ...? Ik had me graag aangesloten om een "klapke" te doen....Maar ik zie dat de laatsten zich hebben aangemeld meer dan een jaar geleden...

Gepost door: anneke | 19-09-11

Ik weet niet in welke mate deze site nog wordt bezocht, ...? Ik had me graag aangesloten om een "klapke" te doen....Maar ik zie dat de laatsten zich hebben aangemeld meer dan een jaar geleden...

Gepost door: anneke | 19-09-11

De commentaren zijn gesloten.