21-08-06

Zeur-tijd, deel 2 : toxische taxotere (21-08-06)

Misschien heb ik het allemaal wat onderschat. Teveel gedacht dat Taxotere een fluitje van een cent zou zijn. Dat is dus niet. ’t Is ook vergif, en nog zo geen klein beetje.

De spierpijn van de eerste dagen is wat afgenomen, maar heeft plaats gemaakt voor een ander, moeilijk te omschrijven algemeen onwelgevoel. Het gevoel van griep komt misschien het dichtst in de buurt. De vierde dag kwam er ook zo’n onaangenaam kriebelig gevoel in de spieren bij, een soort onrust. Het was onmogelijk te blijven stilzitten of liggen, ik had de drang voortdurend mijn spieren in beweging te houden. Alleen is dat wat lastig in combinatie met een totaal gebrek aan energie. Ik wist met mezelf geen blijf : moest ik nu zitten, liggen, stappen? Niks voelde goed, ik werd er gek van. Uiteindelijk vond ik het beste compromis in een nogal rare houding : liggend op mijn rug in de zetel met opgetrokken knieën en dan de onderbenen voortdurend laten wapperen. Zo kan je wel een paar uur blijven liggen, maar ook geen hele dag. Karlien vroeg of ik wel zeker was dat ik liever Taxotere had want ‘die Taxotere heeft toch wel een heel vreemd effect op uw gedrag, mama’. Taxotere drives you mad.

Zaterdag ben ik gaan zwemmen, en dat bleek ook één van de weinige dingen die verlichting bracht : ik had helemaal geen pijn in het water en daarna kon ik mijn spieren lange tijd rustig houden. Ik heb me dus voorgenomen bij de volgende sessies elke dag te gaan zwemmen.

 

Gisterenavond kreeg ik op de koop toe rilkoorts : 38°C. Uit voorzorg hebben ze me opgenomen in het ziekenhuis, blijkbaar was er toch één of andere ontsteking in mijn lichaam die ze niet meteen konden lokaliseren, ik heb de nacht dus daar doorgebracht. Vandaag was de koorts alweer gezakt en mocht ik naar huis. ’t Zal dus niet zo erg geweest zijn. Morgen moet ik terug op controle, en de hele week moet ik straffe antibitiotica slikken. Bah… alsof ik me nog niet slecht genoeg voel en mijn darmen nog niet genoeg afzien!

Bovendien heb ik nu al twee dagen na elkaar een pilletje genomen om te kunnen slapen, wat ik anders nooit doe, maar door slapen gaat de tijd tenminste vooruit, en als ik ook dat niet meer kan… Als je moet beginnen pillen te slikken om de nevenverschijnselen tegen te gaan van andere pillen die bedoeld zijn tegen de effecten van nog andere pillen die mij dan zogezegd zouden moeten genezen, is het heel moeilijk te blijven geloven dat je goed bezig bent.

 

Het steekt me behoorlijk tegen dat de chemo inmiddels een week geleden is en dat ik me nog altijd zo miserabel voel : ik kan me met de beste wil van de wereld niks bedenken waar ik zin in zou hebben, ik heb geen zin om thuis te blijven, geen zin om weg te gaan, geen zin om te slapen, geen zin om wakker te zijn, geen zin om te eten, geen zin om niet te eten… ik loop de muren op. Ik voel me alleen maar ellendig. Ik vrees dat ik maar één ding kan doen : hopen dat dit snel voorbijgaat. Mijn voornaamste bezigheid is sinds enige dagen : wachten tot de dag eindelijk om is en hopen dat de volgende beter wordt.

 

I’m tired of being sick and tired!

 

 

Cancer Chick

 

15:54 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

=^..^= de taxotere is mij gespaard gebleven.... het was zo al erg genoeg.... Slapen!!! zalige momenten warop je NIETS voelt.... geen misselijkheid, geen pijn, NIETS!!!!! Hier is NIETS echt wel beter dan IETS!!!!! Laat het één kleine troost wezen nu, ooit gaat dit voorbij.... kweet het hoor, NIETS kan je troosten..... vreselijk hé

Gepost door: Talleke | 21-08-06

'k Wou dat ik je kon helpen... echt waar! Maar ik weet dat je nu even moet doorbijten. Toch ook maar oppassen met zwemmen hoor! (ivm de bacteriën in het water...)
Hopelijk ben je snel terug een beetje beter.
Knuffel van een 'boezemvriendin'
Lucrèce

Gepost door: Lucrèce | 21-08-06

zeurtijd deel 2 ach meissie toch ... dat gevoel bij de taxoterre komt mij erg bekend voor! Nergens lust in en zelfs daar niet in ....
maar het gaat ECHT over!! En in die tussentijd gewoon lekker zeuren!!

Gepost door: fluffy | 21-08-06

Toxic Ja, die dokters die stellen het toch altijd minder erg voor dan het is. Taxotere is geen lachertje. Ik had ook dat wiebelgevoel, maar ik denk dat dat meer met de cortisone te maken had. Slaapproblemen idem dito. De klop die ik van de Taxotere kreeg, leek na één week het zwaarst en van dan af voelde ik me dag na dag terug sterker worden. Nog effe volhouden dus en dan kan je terug beginnen klimmen. Nog veel sterkte !

Gepost door: Anneke | 23-08-06

Behandel kanker met flavonoiden (Engels)

http://www.treat-cancer.nl

Treat-Cancer.nl

Website over flavonoiden tegen kanker.

Gepost door: Treat-Cancer.nl | 05-09-07

bericht voor Harriet Harriet,
De bijwerkingen van Taxotere begonnen bij mij meestal op de 3e dag en duurden tot de 10e dag. De spierpijn kwam elke keer terug, de nagelpijn heb ik maar één keer gehad. Het slecht slapen is waarschijnlijk een gevolg van de Medrol (cortisone), dat geeft je het gevoel van speed. Nog wat doorbijten dus... Sterkte!

Ik ben waarschijnlijk wat laat met mijn antwoord, voor dit soort vragen stuur je best een mailtje. Ik heb niet elke dag de kans om de blog te raadplegen...

Gepost door: cancer chick | 12-10-07

ttaxotere en oedeem 8 september was mijn laatste behandeling met taxotere. Nu vanaf 22 september sleept ik ineens 4 à 5 kg vocht mee. Elke inspanning doet me puffen. De oedeemvorming zou kunnen te maken hebben met taxotere. Zij er ondr jullie die ditzelfde probleem hebben gehad en hoelang duurde de miserie?

Nadine

Gepost door: Nadine | 28-09-08

De commentaren zijn gesloten.