23-07-06

Afscheid van de pups (22-07-06)

’t Is zover, de acht weken zijn om, morgen vertrekken de pups naar hun nieuwe eigenaars. Eéntje blijft nog twee weken langer bij ons, zijn nieuwe baasje is nog met vakantie.

We zien het afscheid met gemengde gevoelens tegemoet. Enerzijds is het een opluchting : de laatste maand was het hard werken, vooral voor manlief, want ik ben de laatste weken uit voorzorg vaak op afstand gebleven met mijn verzwakte weerstand. Bovendien is er geen huis te houden met acht honden tegelijk. Gewoon door de tuin wandelen is al een riskante onderneming : je wordt in je blote tenen gebeten, nagels krassen in je benen, in het beste geval strompel je gewoon over een paar over-enthousiaste exemplaren. Alle opblaasspullen voor het zwembad van de kinderen zijn vakkundig geperforeerd, de bloemenperkjes zijn herschapen in een slagveld, overal in de tuin slingeren stukjes vod, karton, hout, plantenpotjes, de slippers van Karlien vertonen honderd gaatjes… Een echte puinhoop wordt het, niet in de hand te houden. Maar ze amuseren zich hier wèl rot.

Anderzijds zullen we ze missen : we hebben ze helpen geboren worden, we hebben ze verzorgd en gekoesterd, en daar krijgen we vandaag een overvloed aan puppy-love voor terug. We hebben ze leren kennen én de juiste pup bij het juiste baasje proberen te matchen. De nieuwe baasjes kozen de namen, de kinderen plakten er een passend adjectief bij. Zeven typetjes op een rij : vrolijke Vince, fijngevoelige Figor, kapoene Kai, formidabele Fonz, felle Fara, flukse Fara-Flo en flinke Findra. Tot kijk super-schatjes, het gaat jullie goed!

 

 

Woensdag had ik een nieuwe bloedname, bleek dat mijn WBC onverwachts nog méér gezakt waren  tot 280… Vandaag zaterdag dus opnieuw een bloedcontrole gehad. U leest het goed : ZATERdag. Het loopt weer helemaal lekker met de opvolging sinds dokter B. terug is uit vakantie. Zijn correcte en toegewijde attitude op dat vlak staat tot op heden buiten alle verdenking. Gelukkig zijn de WBC uiteindelijk terug flink gestegen, de derde chemo zal dus allicht niet moeten uitgesteld worden, wat toch heel belangrijk is voor de effectiviteit van de chemotherapie. Na een piepkleine verbale schermutseling met de gyneco-oncoloog krijg ik maandag, bij de volgende chemo, uit voorzorg groeihormonen toegediend (Neulasta). Dit moet de neutropenie (neutrofielendip) beperken. Great!

 

Maandag dus derde chemo. Opnieuw samen met een hittegolf, verdomme. Nooit gezien in België, zo’n opeenvolging van hittegolven, maar als ik chemo heb, heb ik prijs. U kan misschien alvast aan zee boeken in de week van 14 augustus, want dan is mijn volgende chemosessie, het wordt gegarandeerd weer bloedheet die week.

Ik ga vragen of ik een paar infuuszakken fysiologisch water meekrijg, dan kan ik die via de port-a-cat binnengieten, dan hoef ik niet zoveel water te drinken. Ik ben altijd een fervent waterdrinker geweest : ik drink het ’s morgens, ’s middags én ’s avonds en ben er dol op. Maar als ik chemo gehad heb smaakt het onbeschrijflijk vies.

Naast alles wat met eten en drinken te maken heeft is er ook nog één groot taboewoord, na de chemo, en dat is ‘ijsblokjes’. Die moet ik opzuigen terwijl het rode zakje binnensijpelt. Vorige keer ben ik op dat moment misselijk geworden en door de associatie kan ik sindsdien geen ijsblokjes meer ruiken of zien. De diepvriezer openen is al genoeg, die geur… Uuuurgh. Het is blijkbaar een veelvoorkomend fenomeen. Vorige week sprak een andere patiënte me erover aan. We hebben het woord één keer uitgesproken en verder over ‘dingskes’ gepraat, we kregen allebei terstond last van onze maag. Zij gooit ze nu altijd uit haar glas als ze een terrasje doet. Ik ook. ’t Is wel lastig als de ober je glas al volgeschonken heeft, dan moet je gaan vissen met je vingers… We hebben ‘smakelijk’ gelachen met onze miserie en elkaar geholpen om een alternatief te vinden voor de volgende chemosessie. Zij gaat voor de Magnum, ik kies voor de ijslollie.

Als ik volgende week toevallig langskom, hou alstublieft uw dingskes in de vriezer.

 

Cancer Chick

 

 

 

 

00:19 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

=^..^= gooooh wat een schatje die pup..... ik wil er ook ene ;-))))

ja, ik tel af.... ik bekijk het zo, die chemo, tja.... das een noodzakelijk kwaad... mijn kiné zegt dat je dat best beschouwt als een leger dat ten aanval trekt tegen een indringer in je lichaam..... er is iets van waar hé.... maar je zal er maar mee opgescheept zitten....
Ik tel af tot een week na de chemo.... dan is de grootste ellende voorbij.... als ik al eeens minder misselijk ben, dan zit ik zoooo zwaar in de put dat ik niets anders doe dan huilen... pfffff.... je wenst dit je ergste vijand niet toe hé.... maar kop op.... het is voor ons eigen goed, denk ik dan maar.... NU denk ik da, maar vlakna de chemo ist ellende troef....

Gepost door: Talleke | 23-07-06

Ik duim voor jou... Hallo Chick,

Veel sterkte met de chemo maandag!
Een borstmaatje !!
Lucrèce

Gepost door: Lucrèce | 23-07-06

Wie maakt hier het mooie weer? 't Is een hoop rotzooi: geboren worden en op eigen poten staan. Maar het is je gelukt. Je overschouwt als overwinnaar het slagveld. Zeven nieuwe levens beginnen.

Nu is het hier eens mooi weer; je mag bovendien ijs likken. 't Is nog niet goed! Vrouwen, ik zal ze nooit begrijpen. 14 augustus dat heb je mooi geregeld voor die volgende hittegolf; dan vertrek ik met vakantie. Ik zou je wel eens ergens op een terrasje met je handen in je glas willen zien zitten vissen. Ik denk dat je ervan geniet om er een boeltje van te maken; net zoals die kleine puppies van je.

Jij moet nog een hele hoop rotzooi meer door voor je weer herboren bent en stevig op je poten staat. Dan moeten we je weblog missen. Maar van het nieuwe leven zal je nog zeven keer meer genieten dan van je eerste leven. (Misschien kan je wel als weervrouw aan de slag?) Dan wuiven we je hier uit, met zeven koosnaampjes op een rij : vrolijke Chick, fijngevoelige Chick, kapoene Chick, formidabele Chick, felle Chick, flukse Chick en flinke Chick.
Tot kijk super-schatje, het gaat je goed!

Gepost door: Herman | 23-07-06

Bah bah De chemo is sowieso al erg vervelend en dan met dit weer, ik kan ervan meespreken, 2 jaar geleden had ik ook elke week chemo in de zomer, pff, ik heb nooit zoveel ijslolly's gegeten. Hopelijk is het rond 14 augustus toch een pak minder heet! Tip voor als je gaat terrassen: vraag op voorhand een drankje zonder ijs, dan moet je niet zitten vissen en heb je wat minder bekijks :-)
Prachtige pups. Ik vind de Weimaraner een hele mooie hond. Wij hebben nu een Rhodesian Ridgeback van bijna 7 maanden, die kent er ook wat van hoor om alles overhoop te zetten.

Gepost door: Elly | 26-07-06

De commentaren zijn gesloten.