28-06-06

Eerste chemo (16-06-06)

Vrijdag de Port-a-cat laten plaatsen om de chemo toe te dienen. Een klein rond containertje met een flexibele catheter die tot aan het hart gaat. Het plaatsen op zich is niet echt pijnlijk, onder plaatselijke verdoving, maar eens de verdoving uitgewerkt is blijkt het een venijnig ding. Ik krijg mijn linkerarm nauwelijks nog omhoog, het lijkt alsof ze behoorlijk hebben zitten koteren onder mijn sleutelbeen. Dat is ook zo natuurlijk, het viel me wel op tijdens de operatie dat de chirurg een paar keer met z'n volle gewicht op mijn schouder ging hangen om dat ding erin geduwd te krijgen.
Als ik daarna het resultaat zie, mezelf met zo'n catheter die uit m'n schouder hangt, voel ik me precies een afgedankte stofzuiger waar ze een nieuw hulpstuk aangezet hebben. Of een oude occasie waar ze een nieuw injectiesysteem in plaatsen? Whatever. 
 
Maandag, de pijn van de Port-a-cat is stelselmatig verbeterd. Vandaag eerste chemo, 't is mooi weer, ik ga met de fiets. Katrien pikt me nadien op met de auto. Er is nog een andere vrouw die wacht op haar zoveelste kuur. Ze vertelt dat ze elke keer 10 dagen (!) ziek was, vooral van het 'rode zakje'. Dat rode zakje, de Antracyclines, die krijg ik ook. Er zijn milde en harde chemo's. Antracyclines zijn het harde spul, het zware geschut, met navenante nevenwerkingen. Maar de resultaten voor de prognose zijn ook beter. Dus moet het maar.
Vier zakjes gaan erin vandaag : eentje fysiologisch water om de leidingen te spoelen, eentje tegen de misselijkheid, eentje met Cyclofosfamide (een derivaat van mosterdgas : ook smakelijk !) en 5 FU, en het beruchte rode zakje met Epirubisine. Tijdens het leeglopen van dat laatste zakje moet ik ijsblokjes eten, omdat anders de kans groot is dat er aftjes in mijn mond verschijnen. Over alle bijwerkingen van deze giftige cocktail gaan we 't niet hebben, daar wordt een mens niet vrolijker van. Het is een bijna eindeloze lijst van banale maar vervelende kwaaltjes tot zeer ernstige gezondheidsproblemen. Op een half uurtje is de klus geklaard en mag ik naar huis.
Ik voel niks, ben alleen een beetje dizzy (van het mosterdgas zeker :-)?), heb zelfs honger. Ik hoop dat ik één van de gelukkigen ben die niet veel last heeft. Ik heb in ieder geval een hele batterij medicatie meegkregen, van poepsnoepjes over pillen tot mondwater.
Ik eet smakelijk 's avonds. Na het eten voel ik het wel opkomen : het gevoel dat je iets verkeerd gegeten hebt, misselijkheid. Dan maar even een wandelingetje met de hond. Die is trouwens blij dat ze even van haar jankende kroost verlost wordt. Het gaat beter. Ik ga slapen.
's Morgens, ik word wakker met een licht misselijk gevoel en doe snel een greep uit mijn pillenarsenaal, voor 't erger wordt. Het helpt snel. 
 
Dit valt allemaal best wel mee : ik voel me niet bepaald super maar zeker niet erg ziek. Ben gewoon wat 'onpasselijk'. Meer niet.
Ik kan me wel met de beste wil van de wereld niets bedenken waar ik zin in heb als ontbijt. Eten : bweurk. Ik giet een paar Actimellekes naar binnen, dat gaat wel.
Ik ga iets DOEN vandaag, wil geen tijd hebben om na te denken over wat ik voel in mijn lijf.
 
Cancer Chick

18:00 Gepost door Cancer Chick | Permalink | Commentaren (11) | Tags: kanker, borstkanker, cancer |  Facebook |

Commentaren

*** Ik wens je véél sterkte toe met je gevecht om beter te worden . En dat zàl je ... !

liefs, Klaverke

Gepost door: klaverke | 28-06-06

Knap Knap dat je dit hier allemaal neerpent, in je eigen stijl. Andere vrouwen (en mannen) kunnen er alleen maar van leren, en het helpt je zelf wrsch ook de dingen op een rijtje te zetten. Mijn nonkel is twee weken geleden geopereerd voor darmkanker en het ziet er voorlopig redelijk goed uit voor hem (niet al te veel of moeilijke uitzaaiingen). Dit weekend kreeg mijn collega het nieuws dat zijn vader ook met darmkanker kampt, en bij hem zijn er spijtig genoeg uitzaaiingen in de lever, wat opereren moeilijker maakt. We duimen voor hem dat het in orde komt.

Gepost door: liza | 28-06-06

* * * Heb met bewondering voor U je blog gelezen ,vind het knap dat je er zelf zo over denkt ,nog heel veel sterkte gewenst

Gepost door: moetje | 28-06-06

:-) veel sterkte in je gevecht tegen dat spook
groetjes

Gepost door: Borriquito | 28-06-06

fado knuffel van fado

Gepost door: erik | 29-06-06

? Ik vraag me af waarom de categorie 'uitstekend' ontbreekt in de waarderingscode van je blog. Ik vraag me ook af hoe je alles zo goed verwoord krijgt (beroepsmisvorming). Maar ik vraag me vooral af hoe ik je kan steunen.
Tot binnenkort!

Gepost door: Ria Van de Sande | 29-06-06

fantastisch je doet dit fantastisch, Tin! niet alleen deze weblog, maar vooral de manier waarop je hiermee omgaat, open, moedig, inspirerend en dus alles behalve belastend voor je vrienden!

liefs,
I.

Gepost door: ilse | 03-07-06

ik zend je wat positieve energie Je hebt zoveel troeven in de hand om de strijd te winnen: je geestkracht,de manier hoe je er emotioneel mee omgaat, je wil om te genezen .Volhouden !!!
een zeer oude cancer chick

Gepost door: Paula Sémer | 18-08-06

je openhartigheid doet me deugd.
Vrijdag krijg ik port a cath en maandag begint mijn chemo...
lotgenoten op afstand

Gepost door: vera | 15-01-07

Respect voor jou. Na het lezen van je tekst, ben ik erg onder de indruk ervan ... waarvoor mijn respect tegenover jou. Ik waardeer mensen enorm die openstaan en hun verhaal vertellen om andere lotgenoten te helpen.
Zéér véél sterkte nog ... zet hem op, je kan het aan.

Gepost door: Mieke | 05-07-07

Ik wens je veel sterkte met alles!

Ikzelf heb een dochter met borstkanker en het is een moeilijke periode voor haar en onze familie.

Ik heb een goed boek van haar gekregen die ze van een website genaamd http://www.symptomenborstkanker.com gekregen, maar ik weet niet of jij daar wat aan hebt.....Ikzelf ben op zoek naar ervaringen en die staan er nog weinig in...

ps. Jeetje wat heb jij veel posts gemaakt. Een sterke vrouw!

Gepost door: Gertruda | 08-08-11

De commentaren zijn gesloten.